April 30, 2013

பலே ‘பச்சன்’

bachchanசந்தேகமே வேண்டாம். சுதீப், கர்நாடகாவின் அஜித். அடித்துப் பிடித்து வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வந்ததில் மட்டுமல்ல, வள்ளல் குணத்திலும் அச்சு அசலாக அஜித். கன்னட சினிமாவின் பாரம்பரிய குடும்ப நடிகர்கள் பிரபுத்துவ மனப்பான்மையோடு இண்டஸ்ட்ரியை அணுக, சூப்பர் ஸ்டாராக இருந்தாலும், மிகச்சாதாரண தொழிலாளியாகவே தன்னை முன்வைக்கிறார். கன்னட சினிமா அடுத்தக் கட்டத்துக்கு நகரவேண்டும் என்கிற லட்சியத்தில் உழைப்பவர். சற்றும் சுயநலமில்லாதவர் என்று இவரது எதிரிகள் கூட ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். நாற்பது வயதுதான் ஆகிறது. பதினாறு வருடங்களில் அசுரவேகத்தில் ஐம்பது படங்களை தாண்டிவிட்டார்.

அடிப்படையில் மெக்கானிக்கல் என்ஜினியர். அப்பா ஹோட்டல் நடத்தி வந்தார். கிரிக்கெட் வீரர் ஆகவேண்டும் என்பதுதான் சுதீப்பின் சிறுவயது லட்சியம். ராகுல் ட்ராவிட்டின் நண்பர். பிஸினஸ்மேனான அப்பாவுக்கு கிரிக்கெட் என்றால் வேப்பங்காய். கிரிக்கெட்டுக்கு அடுத்து சுதீப்புக்கு ரொம்பவும் பிடித்தது சினிமா. எனவே சினிமாவில் நுழைகிறேன் என்று அடம்பிடித்தார். சுதீப் அம்மா செல்லம். அம்மாவும் அப்பாவை வற்புறுத்த ‘எக்கேடாவது கெட்டுத் தொலை’ என்று தண்ணீர் தெளித்து விட்டார்.

ஆரம்பத்தில் டிவி சீரியலில் நடிக்கத்தான் சான்ஸ் கிடைத்தது. உதயா டிவியில் ஒளிபரப்பான ‘பிரேமதா காதம்பரி’ சீரியல் மூலம் இல்லத்தரசிகளிடம் நல்ல பெயர். இந்த பெயரை பயன்படுத்தி பெரிய திரைக்குள் நுழைய எடுத்த முயற்சிகள் ஆரம்பத்தில் படுதோல்வி. அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைத்த இரண்டு படங்களும் பாதியிலேயே பொட்டிக்குள் முடங்கின. சற்றும் மனந்தளராத விக்கிரமாதித்தனாய் முட்டி மோதி முயற்சித்துக் கொண்டே இருந்தார். ’தயவ்வா’ படத்தில் ஒரு துண்டு வேடம். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்துதான் 1999ல் அடுத்த வேடம் கிடைத்தது. இதுவும் துண்டு கேரக்டர்தான். படத்தின் பெயர் ‘ப்ரத்யார்த்தா’. சின்ன கேரக்டராக இருந்தாலும் சுதீப்பின் ஆர்வமும், அலட்டல் இல்லாத குணமும், அசராத உழைப்பும் இயக்குனர் சுனில்குமார் தேசாயை கவர்ந்தது. அவர் அடுத்து இயக்கிய ‘ஸ்பர்ஷா’வில் சுதீப்தான் ஹீரோ.
                                   sudeep1
ஸ்பர்ஷாவைத் தொடர்ந்து சுதீப் நடித்த ‘ஹூச்சா’ அவரை எங்கோ கொண்டு சென்றது. ’சீயான்’ விக்ரம் என்று இங்கே சொல்வதைப் போல, கர்னாடகாவில் ‘கிச்சா’ சுதீப் என்பார்கள். அதாவது சேதுதான் ‘ஹூச்சா’வாக ரீமேக் ஆனது. அவ்வாண்டு சிறந்த நடிகருக்கான பிலிம்ஃபேர் விருதும் சுதீப்புக்கு கிடைத்தது.

அப்படியே பிடித்துவிட்டார் இந்த ரூட்டை. வாலி, சிப்பிக்குள் முத்து, தில் என்று சரமாரியாக தமிழ்பட ரீமேக்குகளில் நடித்து ஹிட்டு ஹிட்டென ஹிட்டடித்தார். முதன்முதலாக அவர் தயாரித்து இயக்கிய படமும் நம்மூர் ஆட்டோகிராப்தான். தெலுங்கு, மலையாளத்தில் ஹிட்டடித்த படங்களை ரீமேக் செய்வதாக இருந்தால், முதலில் சுதீப்பின் கால்ஷீட் இருக்கிறதா என்று பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் அந்த ஊர் தயாரிப்பாளர்களும், இயக்குனர்களும். உச்சமாக தமிழில் செம கல்லா கட்டிய ‘சிங்கம்’ படத்தின் உரிமையை வாங்கி ‘கெம்பே கவுடா’வாக நடித்து இயக்கினார் சுதீப். கர்நாடகா சினிமாவின் வசூல் எல்லை பரப்பளவை ஒரே படத்தில் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு விரிவாக்கினார்.

sudeep
ராம்கோபால் வர்மாவுக்கு சுதீப்பின் உயரம் மற்றும் கூர்மையான கண்கள் மீது காதல். இந்திக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு சொல்லிக் கொள்ளும்படியான வெற்றி இல்லையென்றாலும், ராம்கோபால் வர்மாவின் தீவிர ரசிகரான ராஜமலிவுக்கு சுதீப் மீது மரியாதை பிறந்தது. தெலுங்கில் ‘ஈகா’வாகவும், தமிழில் ‘நான் ஈ’யாகவும் ராஜமவுலியின் இயக்கத்தில் வெளிவந்த படம் தென்னிந்தியாவின் சிறந்த நடிகர்கள் வரிசையில் சுதீப்பை நிலைநிறுத்தியது. தற்காலிகமாக கன்னட சினிமாவை மறந்தார். 2011ல் வெளிவந்த விஷ்ணுவர்த்தனாவுக்கு பிறகு, சிலமாதங்களுக்கு முன்பு வெளிவந்த ‘வரதநாயக்கா’வில் கவுரவ வேடத்தில் நடித்திருந்தார். சுதீப் ஹீரோவாக இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு ஒரு படம் என்பதே ‘பச்சனின்’ தனிச்சிறப்பு.


உகாதி போனஸாக கன்னடர்களுக்கு கிடைத்த ‘பச்சன்’ கோடி, கோடியாக குவித்துக் கொண்டிருக்கிறது. முதன்முதலாக ஒரு கன்னடப்படம் இருநூறு தியேட்டர்களில் வெளியாகிறது. ஓவர்சீஸிலும் வெளியாகி பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது பச்சன். இயக்குனர் சஷாங்கின் முந்தைய படங்களான மொக்கின மனசு, கிருஷ்ணன் லவ் ஸ்டோரி ஆகியவை சொல்லிக்கொள்ளும்படியான ஹிட் தானென்றாலும், பச்சன் யாருமே எதிர்ப்பார்க்காத பம்பர் ஹிட். சுதீப்பின் மேஜிக் இது என்று சாண்டல்வுட்டே திருவிழாக்கால மகிழ்ச்சியில் கொண்டாடி தீர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆரம்பத்தில் ஹீரோயினாக நடிக்க நயன்தாராவைதான் அணுகினார்கள். கன்னட சினிமா பட்ஜெட் நயனுக்கு ஒத்துவரவில்லை. பொன் வைக்கும் இடத்தில் பூ வைப்பதை போல பாவனா. அதனால் ஒன்றும் நஷ்டமில்லை.

சுதீப் ஒரு தொழிலதிபர். மக்களுக்கு சேவை செய்யவேண்டுமென வாழ்கிற நாயகி பாவனாவின் மீது தீவிரக்காதல். சுரங்க சுரண்டல் மாஃபியா ஒருவனால் பாவனாவுக்கு பிரச்சினை. இப்படியாக சாதாரணமாக போகும் பழிவாங்கும் கதைதான். ஆனால் சுவாரஸ்யமான ட்விஸ்ட்டுகள், எதிர்ப்பார்க்க முடியாத திருப்பங்கள், பரபரவென நகரும் திரைக்கதை என்று சஷாங்கின் திறமையான இயக்கம் இப்படத்தை மாஸ் எண்டெர்டெயினராக மாற்றியிருக்கிறது.
                                 sudeep2
ரீமேக் உரிமையை வாங்க இந்தி, தெலுங்கு, தமிழ் என்று போட்டாபோட்டி. கர்நாடக அரசியலையே கலைத்துப்போட்ட ‘பெல்லாரி’ சுரங்க சுரண்டல் தனிமனிதன் ஒருவனை எப்படி பாதிக்கிறது என்பதுதான் களம். சஸ்பென்ஸ் த்ரில்லராக அடுத்து என்னவோ என்று கைகளைப் பிசைந்துக்கொண்டே படம் பார்க்கும் ரசிகனுக்கு ‘வீக்’கான க்ளைமேக்ஸை அமைத்திருப்பதுதான் படத்தின் பெரிய மைனஸ் பாயிண்ட். இந்திப்படமான ‘அக்னிபத்’தின் லேசான பாதிப்பு திரைக்கதையில் இருப்பதாலோ என்னவோதான் அமிதாப் பச்சனுக்கு ட்ரிப்யூட் செய்யும் விதமாக ‘பச்சன்’ என்று டைட்டில் வைத்திருக்கிறார்களோ என்னவோ.

முதல்வார வசூலே எட்டு கோடியை எட்டிவிட்டது. விமர்சகர்களும், ரசிகர்களும் ஒரே குரலில் பேசுவது குறிஞ்சி பூப்பதைப் போல அதிசயம்தான். ‘பச்சன்’ விஷயத்தில் அந்த அற்புதம் நிகழ்ந்தேறி இருக்கிறது. ஒட்டுமொத்தமாக இதுவரை வந்த சுதீப்பின் படங்களில் இதுதான் பெஸ்ட் என்று ஊரே குலவையிடுகிறது.

(நன்றி : cinemobita.com)

April 23, 2013

காந்தியத்துக்கு ஜே!


ஏப்ரல் வந்தாச்சி. கோடை வந்தாலே நம்மிடம் சகமனிதர்கள் யாரும் பேசுவதில்லை. குரைக்கிறார்கள். நாமும் பதிலுக்கு குரைத்துத் தொலைக்க வேண்டியிருக்கிறது. யாரை சொல்லியும் குற்றமில்லை. சூரிய பகவானின் அக்னிவிளையாடல். கேஷுவல் என்றால் டைட்டாக ஜீன்ஸும், டீ-ஷர்ட்டும் (பெண்களும் கூடத்தான்), ஃபார்மல் என்றால் முழுக்கைச் சட்டையை முரட்டுப் பேண்டில் இன் செய்து, பெல்ட் மாட்டி, ஷாக்ஸ் அணிந்து மேலே ஷூவும் சொருகிக் கொள்வதால் விளையும் எரிச்சலான விளைவு இது. வியர்வை கசகசக்கும் கோடைகாலத்தில் சினேகபாவம் மனிதர்களிடம் குறைவதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லைதான். ஒயிட் & ஒயிட்டில் வேட்டி-சட்டையை யூனிஃபார்ம் ஆக்கிக்கொண்ட அரசியல்வாதிகளை பாருங்கள். சட்டசபையில் காவலர்களால் வெளியேற்றப்படும் நேரத்திலும் கூட கூலாக சிரிக்கிறார்கள். Dress does the matter.

மகாத்மா காந்தியின் டிரெஸ் கோட் என்பது வெறும் அரசியல் காரணங்களை மட்டும் உள்ளடக்கியது அல்ல. இந்தியா போன்ற வெப்பமண்டல நாட்டுக்கு இயல்பாகவே பொருந்தும் உடை கதர்தான். கதர் அணிவதற்கு வரலாற்று, பொருளாதார, அரசியல், சமூக, உளவியல் மற்றும் கலாச்சார நியாயங்கள் ஏராளம் நம்மிடம் உண்டு. காதிபவன்களில் கதர் கிடைக்கிறது. கோஆப்டெக்ஸ் கடைகளிலும் ஆண், பெண் இருபாலருக்கும் அருமையான கைத்தறி உடைகள் கிடைக்கிறது. ஆனாலும் குளிர்நாடுகளில் வெள்ளைக்காரர்கள் அணியும் உடைதான் ஃபேஷன் என்று நம்புவதால் கைத்தறியை கைவிட்டுவிட்டோம். கைத்தறி உடையை அணிவதற்கு நமக்கிருக்கும் மனத்தடை நீங்கும் பட்சத்தில் உடை விஷயத்தில் கோடையை எதிர்கொள்வது சுலபம்.

திடீரென்று எப்படி கைத்தறிக்கு மாறமுடியும், வேறு மார்க்கமில்லையா என்று கேட்பவர்களுக்கு கீழ்க்கண்ட டிப்ஸ்கள் உதவக்கூடும் :

· இறுக்கமில்லாத ஆடைகளை அணியுங்கள். காற்று சுலபமாக உங்கள் உடலுக்குள் ஊடுருவட்டும்.

· முழுக்கை சட்டைகளை கோடை முடியும் வரை தவிர்க்கலாம்.

· டீஷர்ட்டாக இருந்தால் காலர் வைக்காத ஓபன்-நெக் சர்ட்டை தேர்ந்தெடுப்பது நல்லது.

· ஜீன்ஸ் வேண்டவே வேண்டாம். பெண்களும் கொஞ்சநாட்களுக்கு லெகின்ஸை தவிர்க்கலாம்.

· லெதர் ஜாக்கெட் மாதிரியான உடைகளை மறந்துவிடுங்கள். சிந்தெடிக் மெட்டீரியல் உடைகளையும் தவிருங்கள்.

· பெண்களை பொறுத்தவரை காட்டன் சல்வார் கமீஸ்தான் கோடைக்கு பொருத்தமான உடை.

· பார்க்க கொஞ்சம் சுமாராகதான் இருக்கும். இருந்தாலும் ஆண்கள் ஜிப்பா முயற்சிக்கலாம்.

· காட்டன் பெர்முடாஸ், ஷார்ட்ஸ் போன்றவை கோடைவிடுமுறையில் வீட்டில் லூட்டி அடிக்கும் வாண்டுகளுக்கு பொருத்தமானவை.

இந்த கோடையிலிருந்தாவது யாரை பார்த்தாலும் குரைக்காமல், புன்னகைக்க முயற்சிப்போம்.

(நன்றி : புதிய தலைமுறை)

April 18, 2013

‘பாட்ஷா ’- மசாலா மைல்கல்!


இளையதளபதி விஜயை அசிஸ்டெண்ட் கமிஷனர் உடையில் கற்பனை செய்துக் கொள்ளுங்கள். மார்பில் அணிந்திருக்கும் பேட்ஜில் எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன், ஐ.பி.எஸ் என்று பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. “எம்.ஜி.ஆருங்கிறது, வெறும் பேரு இல்லடா... வரலாறு” என்று க்ளைமேக்ஸில் கம்பீரமாக பஞ்ச் பேசினால் எப்படியிருக்கும்.. தியேட்டரில் அதகளமாகி விடாதா..


ஆந்திராவில் இப்போது ரணகளம். தியேட்டர் தோறும் திருவிழாக்கோலம். ஐ.பி.எல்லுக்கு பட்டை நாமம். போலிஸ் அதிகாரியாக ஜூனியர் என்.டி.ஆர்., அவரது பேட்ஜில் இடம்பெறும் பெயர் என்.டி.ராமாராவ், ஐ.பி.எஸ்.,


தெலுங்கு சினிமா வரலாற்றிலேயே, அதிக பொருட்செலவில் எடுக்கப்பட்டிருக்கும் படம் ‘பாட்ஷா’தான் என்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட ஐம்பத்து ஐந்து கோடி செலவு என்று தகவல். பின்னே.. தென்னிந்திய சூப்பர் ஸ்டாரின் ஆல்டைம் அல்டிமேட் ஹிட் படத்தின் டைட்டிலை வைத்து டொக்கு படமா எடுக்க முடியும்? டைட்டிலின் வெயிட்டுக்காக இயக்குனர் சீனு வைத்யாலா பிரேம்-பை-பிரேமாக செதுக்கித் தள்ளியிருக்கிறார். முந்தைய ப்ளாக்பஸ்டர் இண்டஸ்ட்ரி ஹிட்டான ‘தூக்குடு’ ஏற்றிவிட்ட எதிர்ப்பார்ப்புகளையும், பூர்த்தி செய்யவேண்டும். சிரஞ்சீவி குடும்பம் கடந்தாண்டு மீண்டும் துளிர்விட்டு விட்டதால், மீண்டும் நந்தமூரியின் குடும்ப ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டும் வகையில் ஜூனியர் என்.டி.ஆருக்கும் ஒரு மாஸ்டர்பீஸான படத்தை கொடுத்தாக வேண்டும். டென்ஷனில் நகம் கடித்துக் கொண்டிருந்தவருக்கு ரிசல்ட்டு சரவெடி. நான்கே நாட்களில் அனாயசமாக ஐம்பது கோடி வசூல் என்றால் சும்மாவா? இந்தியாவில் மட்டுமின்றி ஓவர்சீஸிலும் மூக்கின் மேல் விரல் வைத்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள், சீனு வைத்யாலாவின் மேஜிக்கை. நூறு கோடியை அசால்ட்டாக எட்டிவிடும். அடுத்த மைல் கல்லான, நூற்றி ஐம்பது கோடியை தொடுமா? என்றுதான் டோலிவுட் இண்டஸ்ட்ரியில் பெட் கட்டி விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
                                                     seenu
சீனு வைத்யாலா தெலுங்கு இண்டஸ்ட்ரியில், ஸ்டைலான மேக்கிங்குக்கு பேர் போனவர். கொரிய மசாலாப் படங்களின் தாக்கம், இவரது ப்ரேம் போகஸிங்கில் இருக்கும். அவரது முதல் படமான ‘நீ கோசம்’ பாக்ஸ் ஆபிஸில் ஊத்திக் கொண்டாலும், தனித்தன்மையான இயக்கத்துக்காக பேசப்பட்டது. அடுத்த படமான ‘ஆனந்தம்’ காமெடி கும்மி. தொடர்ச்சியாக வெங்கி, தீ, துபாய்சீனு, ரெடியென்று சகட்டுமேனிக்கு ஹிட்ரேட். ரெடியின் மாபெரும் வெற்றிக்குப் பிறகு, திருஷ்டி பட்டுவிட்டது. கிங், ரெயின்போ, நமோ வெங்கடேசா, என்று கல்லாப்பெட்டியில் அடுத்தடுத்து ஓட்டை. 

முடங்கிப் போனவரை தட்டியெழுப்பியவர் மகேஷ்பாபுதான். “என்னால் இனிமேல் வெற்றிப்படம் தரமுடியுமாவென்று சந்தேகமா இருக்கிறது” என்று புலம்பியவரை, “உங்களால் முடியும். பொறுமையாக ஸ்க்ரிப்ட் ரெடி செய்யுங்கள். நான் காத்திருக்கிறேன்” என்று தைரியமூட்டினார் மகேஷ். அந்தப் படம்தான் மெகாஹிட் ‘தூக்குடு’. முன்பாக மகேஷ்பாபுவுக்கு சொல்லிக் கொள்ளும்படி ஹிட் இல்லை. தெம்பு பிறக்க ஓவர்நைட்டில் அடுத்த இன்னிங்ஸுக்கு ரெடி ஆனார்கள் மகேஷ்பாபுவும், சீனுவும். பூரியோடு இணைந்து மகேஷ்பாபு பிசினஸ்மேனாக பின்னிப் பெடலெடுக்க, இப்போது சீனுவின் சிக்ஸர் பாட்ஷாவில்.

badshah2 copy
சீனுவின் பெரிய பலம் அவர் உங்களையும், என்னையும் போல மிகச்சாதாரணமான சினிமா ரசிகர் என்பதுதான். ஒரு வெகுஜன சினிமா மிக சுலபமாக அவரை திருப்திபடுத்திவிடும். நாம் எம்.ஜி.ஆரை அணு அணுவாக ரசிப்பதைப் போல, சீனு என்.டி.ஆரை ரசிக்கிறார். தெலுங்கு சினிமாவின் அரை நூற்றாண்டு மசாலாநெடி அவரது மூளைக்குள் நன்றாக ஏறிவிட்டிருக்கிறது. எந்த காட்சிக்கு ரசிகன் விசில் அடிக்க வேண்டும், எதற்கு கைத்தட்டவேண்டும், எப்போது கண்கலங்க வேண்டும் என்றெல்லாம் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய வாகான சுக்கான் அவரது கையில் இருக்கிறது. நகைச்சுவை, காதல், ரகளையான பாடல், இடுப்பொடிக்கும் நடனம், செண்டிமெண்ட், ரத்தவெறி ஆக்‌ஷன், சஸ்பென்ஸ் இதையெல்லாம் சரியான விகிதத்தில் கலந்து கல்ப் அடித்தால் ஸ்யூர் ஹிட் என்பது அவருக்கு தெரியும். ரஜினி படங்களில் வருவதைப் போல நிறைய கேரக்டர்கள் இவரது படங்களில் இருக்கும். இதன்மூலம் ஏராளமான நட்சத்திரங்களை பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும். ரசிகனுக்கு ட்ரீட் தரமுடியும். இவரது படங்கள் கொஞ்சம் நீளம் என்பதுதான் இவர் மீது பொதுவாக வைக்கப்படும் விமர்சனம். சுவாரஸ்யமான காட்சிகளை கோர்த்தால், நீளம் ஒரு ப்ளஸ் பாயிண்ட்தான் என்று வாதிடுகிறார். நாராயணாவும், பிரம்மானந்தமும் இவரது பெரிய பலம். ஹீரோக்களையும், சினிமா இண்டஸ்ட்ரியையும் இவர்களை வைத்து வேண்டுமட்டும் நக்கலடித்துக் கொள்வார்.


kajal
தூக்குடுவின் டூப்பர் ஹிட் ஜூனியர் என்.டி.ஆருக்கு சீனுவோடு படம் செய்ய ஆசையை ஏற்படுத்தியது. ஒரேமாதிரியாக டெம்ப்ளேட் பாத்திரங்களிலேயே நடித்து, நடித்து அவருக்கும் அலுத்துவிட்டது. எத்தனை காலத்துக்குதான் வில்லன்களை துரத்தி, துரத்தி அருவாளால் கொத்து பரோட்டா போடுவது.. ஸ்டைலாக துப்பாக்கியை சுழற்றி சுடவேண்டுமென்று அவருக்கும் ஆசையிருக்காதா? இதுவரை நாம் பார்த்த ஜூனியர் என்.டி.ஆர் பாட்ஷாவில் இல்லை. கெட்டப்பில் தொடங்கி, பாடிலேங்குவேஜ் வரைக்கும் ரொம்ப புதுசு. முழுமையாக தன்னை இயக்குனரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டார் ஜூ.என்.டி.ஆர்.


ஆந்திர தேவுடு என்.டி.ஆரின் மூத்தமகன் ஹரிகிருஷ்ணா. இவருக்கு அஃபிஷியலாக இல்லாமல், தனியாவர்த்தனமாக ஆடிய இன்னிங்ஸில் பிறந்தவர்தான் ஜூனியர் என்.டி.ஆர். ஹரிகிருஷ்ணாவும் அப்பா வழியில் திரைத்துறை, அரசியல் என்று முக்கியமான பிரமுகர்தான்.  ஜூனியர் பிறந்தவுடனேயே ஹரிகிருஷ்ணா, அம்மா ஷாலினியை பிரிந்துவிட்டார். நந்தமூரி குடும்பத்தோடு, எந்த தொடர்புமில்லாமல் ஜூனியரை தன்னந்தனி மனுஷியாக வளர்த்து வந்தார் ஷாலினி. மகனுடைய முறையற்ற செயல்மீது கோபமிருந்தாலும், தாத்தா என்.டி.ஆருக்கு பேரன் ஜூனியர் மீது அவ்வளவு ஆசை. தேடிப்பிடித்து மீண்டும் சேர்த்துக் கொண்டார். ஆனாலும் என்.டி.ஆரை தவிர்த்து அவரது குடும்பத்தில் மீதமிருந்தவர்கள் நந்தமூரி வாரிசாக ஜூனியர் என்.டி.ஆரை ஒப்புக்கொள்ள தயங்கினார்கள்.

1991ல் வயதான காலத்தில் மீனாட்சி சேஷாத்ரியை ஹீரோயினாக போட்டு என்.டி.ஆர் எடுத்த ‘பிரும்மரிஷி விஸ்வாமித்ரா’ படத்தில் ஜூனியர் குழந்தை நட்சத்திரமாக அறிமுகமானார். அப்போது அவருக்கு வயது எட்டு. அதிலிருந்து ஹீரோ மெட்டீரியலாகவே, அவர் வளரத் தொடங்கினார். நடனம், சண்டை, நடிப்பு என்று பள்ளிப்பாடத்தைக் காட்டிலும், திரைப்பாடத்தைதான் அதிகமாக கற்றார். குச்சுப்புடி நடனத்தில் ஜூனியர் ஒரு ஜீனியஸ். உலகெங்கும் நிகழ்ச்சிகள் நடத்தியிருக்கிறார்.

பதினெட்டு வயதில் ’நின்னு சூடலானி’ என்கிற படத்தில் ஹீரோவாக அறிமுகமானார். படம் படு ப்ளாப். அறிமுகப்படமே தோல்விப்படமாக நடித்தவர் நந்தமூரி வாரிசாக இருக்கமுடியாது என்று அனைவரும் எள்ளி நகையாட, தாத்தாவின் வாரிசு என்பதை நிரூபிக்க மெனக்கெட்டார் ஜூனியர். இவரைப்போலவே, தன் திறமையை நிரூபிக்க வெறியாய் பழிகிடந்த இன்னொருவரோடு இணைந்தார். அவர் எஸ்.எஸ்.ராஜமவுலி. ‘ஸ்டூடண்ட் நெ.1’ கன்னாபின்னா ஹிட். அழகிலும், திறமையிலும் அப்படியே மனதேவுடு என்.டி.ஆரை உரித்து வைத்திருக்கிறாரே என்று ஆந்திராவே ஜூனியரை ஆராதிக்கத் தொடங்கியது. அடுத்தடுத்து அவரது படங்கள் சொல்லிக்கொள்ளும்படி ஓட, என்.டி.ஆருக்கு ரசிகராக இருந்தவர்களின் பேரன்கள் ஜூனியர் என்.டி.ஆரின் பின் அணிவகுத்தார்கள். இளைஞர்களின் ஆதர்ச நாயகனாக மாறிவிட்ட அவரை, வேறுவழியின்றி நந்தமூரி குடும்பமும் அவரை முழுமனதோடு ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. மாமாவும், முன்னாள் முதல்வருமான சந்திரபாபு நாயுடு தன்னுடைய உறவினரின் பெண்ணை கட்டிக்கொடுத்து ஜூனியர் என்.டி.ஆரை தன் பக்கமாக வைத்துக் கொண்டார். ஏனெனில் தேர்தலில் ஜூனியர் என்.டி.ஆரின் பிரச்சாரம் தெலுங்கு தேசத்துக்கு அத்தியாவசியமான கவர்ச்சி அம்சமாக ஆகிவிட்டது. யார் ஏற்றுக்கொண்டாலும், ஒருமாதிரியாக முறுக்கிக் கொண்டிருந்தவர் சித்தப்பா பாலகிருஷ்ணாதான். பாட்ஷாவின் ஹிட் அவருடைய மனதையும் மாற்றிவிட்டது. “அவன் என்னோட மகன்” என்று பெருமையோடு சொல்லி மீசையை முறுக்கி விட்டுக் கொள்கிறார்.

ntr
ஜூனியர் என்.டி.ஆரின் கிரவுட் மாஸ் என்பது திரையில் அவர் ஆடும் நடனத்திலோ, ஆக்‌ஷன் காட்சிகளாலோ நிகழ்ந்ததல்ல. உதாரணத்துக்கு சமீபத்திய சம்பவத்தையே சொல்லலாம். பாட்ஷா திரைப்படத்தின் ஆடியோ வெளியீடு ஹைதராபாத்தில் நடந்தது. ரசிகர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் குழுமிவிட பயங்கர நெரிசல். கூட்டத்தில் சிக்கி ரசிகர் ஒருவர் உயிரிழந்துவிட்டார். விழாவுக்கு காரில் இருந்து இறங்கிய ஜூனியர் என்.டி.ஆரின் முகம் சிவந்திருந்தது. கருப்புச்சட்டை அணிந்திருந்தார். மேடையில் பேசும்போது, “இறந்தவன் என்னுடைய தம்பி. இன்று எனக்கு துக்க தினம். கொண்டாட்டம் தேவையா?” என்றுகூறி விடுவிடுவென நடந்தார். அதோடு விழாவும் ஓவர். மறுநாள் இறந்த ரசிகனின் குடும்பத்தை நேரில் சந்தித்து லட்சக்கணக்கில் நிவாரணம் வழங்கினார். “அவன் செய்யவேண்டிய கடமைகளை, இனிமே நான் முன்நின்று செய்வேன். எதுவா இருந்தாலும், என்னை தொடர்பு கொள்ளுங்க” என்று குடும்பத்திடம் வாக்குறுதியும் தந்தார். பத்தாண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட அவரது திரைவாழ்வில் இதுமாதிரி ஏராளமான நெகிழ்ச்சி அனுபவங்கள் உண்டு. ஆந்திரதேசம் அவரை ‘ஜூனியர் தேவுடுவாக’ பார்க்கப்படுவதில் ஆச்சரியமென்ன?


ரைட், பாட்ஷாவுக்கு வருவோம்.

“எனக்கு என்னோட தாத்தா பேருவெச்சது, செத்ததும் என்னோட சமாதியிலே எழுதறதுக்கு இல்லடா.. சரித்திரத்தில் எழுதறதுக்கு” – வேறு யார் இந்த பஞ்ச் டயலாக்கை பேசினாலும் சிரிப்பு வந்துவிடும். ஜூனியர் என்.டி.ஆர் என்பதால் சிலிர்த்துக் கொள்கிறார்கள் ரசிகர்கள். வில்லன்களை நொறுக்குவதற்கு முன்பாக “மேட்ச்சும் என்னோடது. பிட்ச்சும் என்னோடது” என்கிறார். அரைகுறையாக தெலுங்கு தெரிந்த நமக்கே நம்மையறியாமல், விசில் பீறிட்டுக் கொண்டு வருகிறது என்றால், ஜூனியர் என்.டி.ஆர். ரசிகர்கள் சும்மாவா இருப்பார்கள்? படம் முழுக்க ஜூ.என்.டி.ஆரின் மாஸ் அப்பீல் நிகழ்த்தும் மேஜிக் அபூர்வமாக திரையில் நிகழக்கூடிய அற்புதங்களில் ஒன்று. இம்மாதிரி இன்னொரு படம் அவருக்கு அமையுமா என்பதே சந்தேகம்தான். க்ளைமேக்ஸுக்கு முன்பாக தாத்தாவை இமிடேட் செய்து அவர் ஆடும் ஜூகல்பந்தி நடனத்துக்கு ஒப்பான ஒரு காட்சியை சீனு வைத்யாலாவே நினைத்தாலும், இனி சிந்திக்க முடியாது.

இப்படத்தை தமிழில் எடுக்க ஒரு நிறுவனம் இப்போதே உரிமை வாங்கி வைத்திருக்கிறது. அனேகமாக விஜய் ஹீரோவாக இருக்கலாம். கொஞ்சம் உழைத்து நேட்டிவிட்டியை கொண்டுவந்துவிட்டால், இன்னொரு போக்கிரிதான். இந்திக்கும் எப்படியும் போகும். உறுதியாக இருநூறு கோடி வசூலும் நிச்சயம். வளவளவென்று படத்தைப் பற்றி வேறெதுவும் சொல்லி பிரஸ்தாபிக்க விரும்பவில்லை. இது கேட்டுத்தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டிய விஷயமும் அல்ல. பார்த்து அனுபவிக்க வேண்டியது. தமிழகத்தில் தமிழ் படங்களுக்கு இணையாக நிறைய திரையரங்குகளில் வெளியாகியிருக்கிறது. ‘ஃப்ரம் த டைரக்டர் ஆஃப் தூக்குடு’ என்கிற முத்திரையோடு. ஓபனிங் வீக்கெண்டில் சென்னையிலும், கோவையிலும் அத்தனை காட்சிகளும் ஹவுஸ்ஃபுல். ஒரே ஒரு எச்சரிக்கை. பாட்ஷா ஒரு மேஜிக் என்பதால், லாஜிக் மட்டும் பார்க்காதீர்கள்.
                                    seenu1
 (நன்றி : cinemobita.com)

April 17, 2013

கர்ணனின் கவசம்

வாராவாரம் காத்திருந்து கடைசியாக வாசித்த தொடர்கதை எது? இரண்டு மூன்று நாட்களாக மூளையை கசக்கோ கசக்குவென்றி கசக்கி, தூக்கிப் போட்டு துவைத்ததின் காரணமாக சற்று முன்னர்தான் நினைவுக்கு வந்தது. விகடனில் இருவன் எழுதிய ‘ஒன்று’. மூன்று ஆண்டுகள் முழுசாக முடிந்துவிட்டது. இடையில் வேறு தொடர்கதை எதையும் பார்த்ததாககூட நினைவில்லை. ஒரு காலத்தில் ரஜினி சினிமா ரிலீஸ் மாதிரி புதுத்தொடர்கதைகளின் அறிவிப்பை கொண்டாடிய தமிழ் வாசக சமூகத்துக்கு என்னமாதிரியான சோதனை?

சிறுகதைகளுக்கே இடம் ததிங்கிணத்தோம் எனும்போது தொடர்கதைகளை எதிர்ப்பார்ப்பதில் நியாயமில்லைதான். ரெண்டு, மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு சுவர்களில் ஒட்டப்பட்டிருந்த போஸ்டர்களை பார்த்தபோது, ஏதோ சினிமா போஸ்டர் என்றுதான் முதலில் நினைத்தேன். மீண்டும் பார்த்தபோதுதான் அது தொடர்கதைக்கான அறிவிப்பு என்பதை உணர்ந்துக்கொள்ள முடிந்தது. சன்பிக்சர்ஸ் ஸ்டைலில் ஊரெல்லாம் டபுள் பிட் போஸ்டர் அடித்து அமர்க்களப் படுத்தியிருந்தது குங்குமம். கே.என்.சிவராமன் எழுதும் ‘கர்ணனின் கவசம்’. அடியில் சின்னதாக அமானுஷ்யத் தொடர். அமானுஷ்யம் மாதிரி வார்த்தைகளை வாசித்து எத்தனை வருஷம் ஆகிறது என்று குஷி.

ஒரு காலத்தில் குங்குமம் எங்கள் வீட்டில் ஃபேவரைட். கலைஞரின் தொடர்கதை ஏதாவது ஒன்றுக்கு பர்மணெண்ட் ஸ்லாட். அடிக்கடி பாலகுமாரனின் தொடர்களும் வரும். குட்டி குட்டியாக கிளுகிளுக்கதைகளை தைரியமாக போடுவார்கள் (ஆறாவது படிக்கும்போதே அந்தக் கதைகளில் கிளுகிளுப்பாக ஏதுமில்லை என்பதை உணர்ந்துகொண்டேன்). குமுதம், விகடனில் ‘மிஸ்’ ஆகும் விஷயங்கள் சில குங்குமத்தில் இருக்கும். ரெகுலராக வாசிப்பதில்லை என்றாலும், அவ்வப்போது புரட்டிப் பார்ப்பதுண்டு. முன்பு குங்குமத்தில் சில கட்டுரைகளும் எழுதியிருக்கிறேன். கர்ணனின் கவசத்தை வாசிப்பதற்காகவே மீண்டும் தொடர்ச்சியாக குங்குமம் வாசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.

அமானுஷ்யத் தொடர்கதை என்றதுமே இந்திரா சவுந்திரராஜன் பாணியில் ரெண்டு காதுகளிலும் முழம் முழமாக பூச்சுற்றப் போகிறார் சிவராமன் என்றுதான் நினைத்தேன். இவர் சயிண்டிஃபிக்காகதான் காது குத்துகிறார். பகுத்தறிவை விட்டு ரொம்ப விலகிடவில்லை என்பதால் மன்னிக்கலாம். இதுவரை வந்த ஆறு அத்தியாங்களை வாசித்தவரையில் இதில் இந்திரா சவுந்திரராஜனும் இருக்கிறார். சுஜாதாவும் இருக்கிறார். பாலகுமாரனும் இருக்கிறார். ராஜேஷ்குமாரும் இருக்கிறார். வசனநடையில் ரா.கி.ரங்கராஜன் எட்டிப் பார்க்கிறார். இன்னும் யார் யாரெல்லாம் இருக்கிறார்களோ தெரியவில்லை.

அமானுஷ்யக் கதை என்றாலே ஜமீன், பேய்பங்களா இருந்தே ஆக வேண்டும். அதில் இருந்து ‘கர்ணனின் கவசம்’ முற்றிலுமாக வேறுபடுகிறது. நாம் அறியாத, உலகின் காஸ்ட்லியான சமாச்சாரம் ஒன்றை புனைகிறது. பெட்ரோலை விட, தங்கத்தை விட காஸ்ட்லியான அது என்னவென்று வரப்போகும் அத்தியாயங்களில் தெரிந்துக் கொள்ளலாம். அனேகமாக ஏதோ தனிமமாக இருக்கலாம். அது இந்தியாவில் எங்கோ புதைந்திருக்கிறது. அதைத்தேடி சர்வதேசக் கும்பல் ஒன்று இங்கே தேடுதல் வேட்டை நடத்துகிறது. பரபரவென்று ஹாலிவுட் பாணியில் ஓடுகிறது திரைக்கதை. ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் நாலு பிரிவுகள். வெவ்வேறு பாத்திரங்கள், வெவ்வேறு லோக்கேஷன்.

தொடர்கதையின் அடிப்படை இது. எழுத்தாளர் அந்த அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில் ஒரு தூண்டிலை போடவேண்டும். நான்கைந்து பக்கங்களில் முடிவதற்குள் நிச்சயமாக மீன் மாட்டியிருக்க வேண்டும். அடுத்த வார தூண்டிலுக்கும் கடைசி வரியில் அச்சாரம் இட்டிருக்க வேண்டும். வெற்றிகரமான எந்தவொரு தொடர்கதையிலும் இந்த பண்பினை நீங்கள் கவனிக்கலாம்.

ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் சிவராமன் ஒன்றுக்கு நாலாக தூண்டில் போடுகிறார். எனவே வாராவாரம் அவர் நாலு மீன் பிடித்தே ஆகவேண்டும். அதாவது ஒவ்வொரு அத்தியாயத்துக்கும் நாலு ‘திடுக்’ ஏற்படுத்த வேண்டும். அந்த நாலு ‘திடுக்’கையும் லாஜிக்கலாக திடுக்கிடவைக்கும் வகையில் கதையின் போக்கினை ‘சுருக்’காக சுவாரஸ்யப்படுத்திட வேண்டும். கதை எழுதியவர்களுக்கும், எழுத முயற்சிப்பவர்களுக்கும் தெரியும் இது எவ்வளவு கடினமான முயற்சி என்று.

அவ்வகையில் கர்ணனின் கவசத்தை வெகுஜன தொடர்கதை பாரம்பரியத்தில் ஒரு முக்கியமான முயற்சியாக கருதலாம். இத்தொடர் வெற்றியடையும் பட்சத்தில் மற்றப் பத்திரிகைகளும் தொடர்கதைகளுக்கு இடமளிக்கும் (ராணி ஒரு மர்மத்தொடரை இவ்வாரம் ஆரம்பிக்கிறது). எழுதுவதையே மறந்துவிட்ட பழைய எழுத்தாளர்களும் மீண்டும் களம் காண்பார்கள். நம்மை மாதிரி கத்துக்குட்டிகளுக்கு ஏதோ சான்ஸு கிடைக்கும். அவ்வகையில் கர்ணனின் கவசம் ஒரு ஆரோக்கியமான போக்கினை தொடங்கியிருக்கிறது.

பிரும்மாண்ட விளம்பரங்கள் வந்தபோதே தொடர் பிரமாதமாக இருக்கப் போகிறது என்று யூகித்திருந்தேன். ஆனால் சர்ப்ரைஸ் போனஸ் ஒன்று கிடைத்திருக்கிறது. ராஜாவின் ஓவியங்கள். தினகரனில் சிறப்பு கட்டுரைகளுக்கு கிராஃபிக்ஸ் ஓவியங்கள் வரைந்துவருபவர். முதன்முறையாக ஒரு தொடர்கதைக்கு இப்போதுதான் படம் வரைகிறார். தீபிகா படுகோனே, ஜக்கிவாசுதேவ், லியானார்டோ டீகாப்ரியோ, ஜெட்லீ, ஹேராம் கெட்டப்பில் அர்னால்ட் என்று யார் யாரோ இவர் படங்களில் தெரிகிறார்கள். படங்கள் சூப்பர், ஆகா ஓகோவென்றெல்லாம் பாராட்டப் போவதில்லை. ஏனெனில் இம்மாதிரி வழக்கமான பாராட்டுகள் ராஜாவின் திறமைக்கு முன்பு ரொம்ப சாதாரணம். கீழே இருக்கும் ஓவியங்கள் தொடரில் இதுவரை வந்தவை. பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். ராஜா எவ்வளவு ‘கெத்து’ என்று... படங்கள் இவ்வளவு பிரமாதமாக வந்திருந்தால், அதற்கு source ஆக கதை எப்படியிருக்கும் என்று நீங்களே guess செய்துக் கொள்ளுங்கள்.

April 15, 2013

தமிழக அரசின் நரபலி

சமீபத்தில் சென்னையில் மூன்று வயது குழந்தை நரபலி கொடுக்கப்பட்டதாக செய்தித்தாளில் வாசித்தோம். ஒரு குடுகுடுப்பைக்காரனின் பேச்சை கேட்டு ஓர் அப்பாவிப்பெண் இத்தகைய கொடூரச் செயலில் ஈடுபட்டதாக தகவல். மத அடிப்படைவாதம் பெற்ற பிள்ளை மூடநம்பிக்கை. எனவே இச்செயலில் பெரிய ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை.

தினமலரில் வாசித்த இன்னொரு செய்தி.

புதுக்கோட்டையில் வசிப்பவர் ஜாஹீர் உசேன். இவரது ஒரே மகள் நிலோபர்பானு, பதினெட்டு வயது (திமுக பொதுக்குழு உறுப்பினரான அப்துல்லாவின் உறவினர்கள் இவர்கள்). நிலோபர்பானு +2வில் 1100 மதிப்பெண் எடுத்து என்ஜினியரிங் படிக்க இடம் கிடைத்திருக்கிறது. ஆனால் செலவு செய்ய ஜாஹீரிடம் பணமில்லை. உறவினர்களிடமோ, நண்பர்களிடமோ பணம் கேட்க ஜாஹீருக்கு தயக்கம். எனவே மகளை கலைக்கல்லூரி ஒன்றில் சேர்த்திருக்கிறார். புதுக்கோட்டை அரசு மகளிர் கல்லூரியில் பி.எஸ்.சி (கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ்) படித்து வந்தார் பானு.

குடும்பச் செலவுக்காக அருகிலிருந்த ஜெராக்ஸ் கடை ஒன்றில் பகுதிநேரமாக பணியும் செய்து வந்திருக்கிறார் பானு. இதில் கிடைக்கும் சொற்ப வருமானம் மூலமாக தந்தையுடைய நிதிச்சுமையை குறைத்திருக்கிறார். கடையில் பணிபுரியும்போது அடிக்கடி மின்தடை ஏற்பட்டிருக்கிறது. மின்தடை ஏற்படும் போதெல்லாம் ஜெனரேட்டரை இக்கடையில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். போனவாரத்தில் இரவு நேரத்தில் ஏற்பட்ட மின் தடையின் போது ஜெனரேட்டரை ‘ஆன்’ செய்திருக்கிறார் பானு. இருட்டில் கொஞ்சம் தடுமாறிய அவரது தாவணி ஜெனரேட்டர் மோட்டாரில் சிக்கிக் கொண்டது. இதை எடுக்க முயற்சிக்கும்போது அவரது தலைமுடியும் மோட்டாரில் சிக்கி, ஏடாகூடமாக தூக்கியடிக்கப்பட்டிருக்கிறார். தலையில் பலத்த காயமடைந்த பானு சம்பவ இடத்திலேயே உயிரிழந்திருக்கிறார்.

பானுவின் மரணத்துக்கு நேரடித்தொடர்பு அரசுக்கு இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் காரணம் அரசுதான் என்பதை மறுக்க முடியுமா? வியாசர்பாடி பெண் அறியாமையால் பக்கத்து வீட்டு குழந்தையை பலி கொடுத்ததற்கும், இதற்கும் பெரிய வேறுபாடு இருக்கிறதா என்ன? தமிழக அரசின் வரலாறு காணாத சாதனையான மின்வெட்டுக்கு நம் கண் முன்னே பலி கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறார் படிப்பில் படுசுட்டியான பானு. கண்ணுக்கு தெரியாத நரபலிகள் இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ?

April 13, 2013

மரணத்தண்டனை : அம்மாவுக்கு வேண்டுகோள்

“தூக்குத்தண்டனை என்பது அறவே ரத்து செய்யப்பட்டு சட்டப் புத்தகத்தில் இருந்து அகற்றப்பட வேண்டும் என்பதே நம் நிலைப்பாடு” என்று மரணத்தண்டனை குறித்த திமுகவின் கருத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் கலைஞர்.

மரணத்தண்டனை குறித்த அச்சத்தை மத்தியில் இருக்கும் அரசும், குடியரசுத்தலைவரும் ஏற்கனவே விதைத்து விட்டார்கள். அதை ஊதிப்பெருக்கும் விதமாக சமீபமாக உச்சநீதிமன்றமும் தீர்ப்புகளை வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இத்தகைய சூழலில் இந்திய அரசியலின் மூத்தத் தலைவரான கலைஞரின் இக்கருத்து மரணதண்டனை எதிர்ப்பாளர்களுக்கு ஓரளவுக்கு ஆசுவாசம் தரக்கூடியது.

மத்திய காங்கிரஸ் அரசு ஒவ்வொரு மரணத்தண்டனையாக நிறைவேற்றிக் கொண்டே வருவதை காணும்போது, அடுத்து எங்கே பாசக்கயிறு வீசப்போகிறார்கள் என்பதை சுலபமாகவே யூகிக்க முடிகிறது. ராஜீவ் கொலைவழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டு மரணத்தண்டனை உறுதியான நால்வரில் நளினிக்கு மட்டும் 2000ஆம் ஆண்டு திமுக அரசு தண்டனையை குறைத்தது. முன்னதாக தோழர் தியாகு, புலவர் கலியபெருமாள் போன்றவர்களின் மரணத்தண்டனையையும் திமுக அரசு மாற்றியமைத்திருக்கிறது. சாந்தன், முருகன், பேரறிவாளன் ஆகியோருக்கும் 2006-11 ஆட்சிக்காலத்திலாவது கலைஞர் பெரிய மனது வைத்து தண்டனையை குறைத்திருக்கலாம். ஆனால் கலைஞர் என்கிற விக்கிரமாதித்தனின் முதுகில் காங்கிரஸ் என்கிற வேதாளம் அல்லவா ஏறிக்கொண்டிருந்தது?

கலைஞர் செய்யத் தவறியதை மாண்புமிகு தமிழக முதல்வர் புரட்சித்தலைவி அவர்களாவது உடனடியாக செய்துக்காட்ட வேண்டும். தமிழக சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்படும் தீர்மானங்களுக்கு என்ன மதிப்பு இருக்கிறது என்று தெரியவில்லை. ஏனெனில் இதுவரை போடப்பட்ட தீர்மானங்களால் உருப்படியாக எதுவும் நிகழ்ந்ததாக தெரியவில்லை. பொதுவாக எந்தப் பிரச்சினையாக இருந்தாலும் அதற்கு ஒரு தீர்மானத்தை சட்டமன்றத்தில் போட்டுவிட்டு, பந்தை மத்திய அரசின் பக்கமாக தள்ளிவிடுவதுதான் அம்மாவின் சமீபகால மோஸ்தராக இருக்கிறது.

அப்படியில்லாமல் புரட்சித்தலைவி அம்மா அவர்கள் அமைச்சரவையைக் கூட்டி மூவருக்குமான மரணத்தண்டனையை குறைக்க தீர்மானம் நிறைவேற்ற வேண்டும். முன்பு திமுக அரசு இப்படித்தான் சிலருக்கான மரணத்தண்டனையை மாற்றியமைத்திருக்கிறது. இந்த தீர்மானத்தை ஆளுநர் ஏற்றுக்கொள்ள நெருக்கடி தரவேண்டும். வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக அம்மாவுக்கும், ஒரு ஆளுநருக்கும் பிரச்சினை இல்லாமல் இருப்பது இதுதான் முதன்முறை. இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். நித்தமும் அம்மா புகழ் பாடி புண்ணியம் தேடிக்கொள்ளும் ஊடகங்களும், வைகோசீமாதாபா பஜனைக் கோஷ்டியினரும் இதற்காக வேண்டுகோளோடு நிறுத்திவிடாமல் புரட்சித்தலைவிக்கு நெருக்கடி தந்து, தங்களுக்கும் நிஜமாகவே தமிழுணர்வு இருக்கிறது என்பதை  நிரூபிக்க வேண்டும்.

தமிழக அரசை சங்கடப்படுத்திவிடக் கூடாது, அதே நேரம் தமிழுணர்வு இமேஜுக்கும் பங்கம் வந்துவிடக்கூடாது என்று இரட்டை வேடம் போடும் வேடதாரிகளுக்கு இது அக்னிப்பரிட்சை. புரட்சித்தலைவி அம்மா அவர்கள் நிஜமாகவே ஈழத்தாய் தானா என்பதை உரசிப்பார்க்கும் சோதனையும் கூட.

எல்லாம் நல்லதாகவே நடக்கும் என்று நம்புவோம்.


மரணத்தண்டனை குறித்த நமது முந்தைய கதறல்கள் :

மரணத்தைக் கொண்டாடும் தேசம்!

April 9, 2013

ஹிம்மத்வாலா

எழுபதுகளில் இந்தியா கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. இந்திய கிராமங்களில் பண்ணையார்களின் சாதிய, வர்க்க அராஜகத்தால் எழுந்த அனல் அது. அதிகார மட்டத்தில் செல்வாக்கு கொண்ட இவர்களை அடக்க, மக்கள் மத்தியிலிருந்து நக்சல்பாரிகள் தோன்றவேண்டியிருந்தது. மத்திய, மாநில அரசுகள் அவர்களை வில்லன்களாக்கி துரத்தி, துரத்தி வேட்டையாடினாலும் அடித்தட்டு மக்களால் ஹீரோக்களாகதான் பார்க்கப்பட்டார்கள்.

சமூகத்தில் ‘ஹீரோ’ உருவானதுமே, முதலில் சுறுசுறுப்படைவது திரைத்துறைதான். எழுபதுகளின் அந்த சமூகப் பின்னணி மசாலா ஆக்‌ஷன் படங்களின் களமானது. பண்ணையார்கள் வில்லன்கள். அவர்களை அழித்தொழிப்பது அல்லது திருத்துவது ஹீரோக்களின் வேலை. ஆனாலும் ஹீரோ நக்சல்பாரியாக இருக்க மாட்டார். தேசம் மீது விமர்சனமற்ற பற்றும், இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் மீது மரியாதையும் கொண்டவராக.. சாதிய சமய வேறுபாடுகளை ஏற்றுக்கொள்ளாதவராக.. சமத்துவத்தை வலியுறுத்தும் இலட்சியவாத இளைஞனாக இருப்பார்.

குறிப்பாக இவரது அப்பா சிறுவயதில் பண்ணையாரின் அட்டூழியங்களை தட்டிக் கேட்டதற்காக கொல்லப்பட்டிருப்பார். அம்மாவையும், தங்கையையும் பிரிந்து நகரத்துக்கு வந்திருப்பார் ஹீரோ. அங்கே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் போதோ, அல்லது சைக்கிள் ஓட்டிக்கொண்டிருக்கும் போதோ, அல்லது ரவுடிகளை துவம்சம் செய்துக் கொண்டிருக்கும் போதோ ரெண்டு மூன்று சீன்களில் வளர்ந்து கன்னியர் மயங்கும் கட்டழகுக் காளையாக வளர்ந்துவிடுவார். வளர்ந்ததுமே தன்னுடைய கிராமத்து கடமை நினைவுக்கு வரும். ஊருக்கு வருவார். அம்மாவிடமும், தங்கையிடமும் பாசமழை பொழிவார். ஊராருக்கு எல்லாம் உதவுவார். பண்ணையாரின் அடியாட்களை தூக்கிப் போட்டு பந்தாடுவார். பண்ணையாரின் மகளை காதலிப்பார். இறுதியில் சூழ்ச்சிகளை வென்று தர்மத்தை நிலைநாட்டுவார்.

எழுபதுகளிலும், எண்பதுகளிலும் இந்திய சினிமாவில் இதே மரணமொக்கை கதையை வைத்து நூற்றுக்கணக்கில் படங்கள் தயாராகின. ஒவ்வொரு மொழிக்கும் ஒரு சூப்பர்ஸ்டார் இம்மாதிரி கதைகளை வைத்துதான் உருவானார்கள். இந்த போக்கின் உச்சம் 1981ல் தெலுங்கில் வெளிவந்த ‘ஊரிக்கி மொனகடு’. (ஊருக்கு உழைப்பவன் என்பது மாதிரி மீனிங் இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்).  இளைஞர்களுக்குள் மூண்டெழுந்த சமூக கோபத்தை சினிமா அப்படியே வியாபாரமாக்கிவிட்டது. அதை கச்சிதமாக செய்தவர் கே.ராகவேந்திர ராவ்'

அப்போது தெலுங்கின் சூப்பர் ஸ்டாராக இருந்த கிருஷ்ணா ஹீரோ. கொஞ்சம் வேகமாக நடக்கும் காட்சி இருந்தாலே ‘டூப்’ போட சொல்லுபவர் இவர். டோலிவுட்டின் கனவுக்கன்னி ஜெயப்ரதா ஹீரோயின். அவரது இடுப்பைப் பார்த்து கிறங்கிய அந்தகால டோலிவுட் ரசிகர்கள் முப்பதாண்டுகள் கழிந்த நிலையில் இன்னமும் கிறக்கத்தில் இருந்து மீளவில்லை. கரம் மசாலா காட்சிகள், காமத்தைத் தூண்டும் கலக்கல் சாங்க்லு + டேன்ஸ்லு, கல்மனம் கொண்டோரின் கண்களையும் கசியவைக்கும் அம்மா, தங்கை பாசம் என்று பக்கா காக்டெயிலாக உருவானதால் படம் பம்பர் ஹிட். இந்தப் படத்தின் தாக்கம் அப்போது எல்லா மொழிகளில் உருவான படங்களிலும் இருந்தது. குறிப்பாக நம்மூர் எவர்க்ரீன் மசாலா எண்டெர்டெயினரான சகலகலா வல்லவனில் பல காட்சிகள் ‘ஊரிக்கி மொனகடு’வில் இருந்து இன்ஸ்பையர் ஆனவைதான்.
கே.ராகவேந்திரராவ், கசாப்புக் கடை மாஸ்டர் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் ஆடுகளை போட்டுத்தள்ளி வரிசையாக மாட்டுவதைப் போல வருடாவருடம் ஏழு, எட்டு படங்களை அசால்டாக இயக்கித் தள்ளுவார். ’ஊரிக்கி மொனகடு’ மூலமாக 1981ன் சூப்பர் டூப்பர் ஹிட்டைக் கொடுத்த இவர், அவ்வருடம் மட்டுமே எட்டு படங்களை இயக்கியிருந்தார் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன். ஹீரோயின் அறிமுகக் காட்சிக்கு பயங்கரமாக மெனக்கெடுவார். குட்டியூண்டு குட்டைப் பாவாடையோடு இரண்டு கால்களையும் ‘A’ ஷேப்பில் ஹீரோயின் விரித்து நிற்க, பின்புறமாக கேமிராவை இடுப்புக்கு கீழாக ‘ஷாட்’ வைத்து காட்டுவதுதான் இவரது ஸ்பெஷல் டேலண்ட். வ்யூபாயிண்டில் ரசிகன் பார்க்கும் ‘A’வுக்கு நடுவில் தெரியும் கேப்பில் ஹீரோவை இண்ட்ரொட்யூஸ் செய்வார். தியேட்டர்களில் அப்ளாஸ் எப்படி அள்ளும் என நீங்களே கற்பனை செய்துக் கொள்ளுங்கள்.

அதற்காக ராகவேந்திரராவை காமவெறி இயக்குனர் என்று அவசரமாக முடிவுகட்டிவிட வேண்டாம். இப்போது எழுபத்தியொன்று வயதாகும் இவர், இதுவரை 104 படங்கள் இயக்கியிருக்கிறார். இன்னமும் எப்படியும் ஒரு இருபத்தைந்து படங்களாவது இயக்கிவிட்டுதான் ஓய்வெடுப்பார் என்று நினைக்குமளவுக்கு ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் பம்பரமாக இப்போதும் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். பெண்மைக்கு முக்கியத்துவம் தரும் ஃபெமினிஸ படங்களும் நிறைய எடுத்திருக்கிறார். அன்னமய்யா, பாண்டுரங்கடு, மஞ்சுநாதா, ஷிர்டிசாய்பாபா மாதிரி ஏகப்பட்ட பக்திப்படங்களையும் பக்திரசம் சொட்டச் சொட்ட கொடுத்திருக்கிறார். ஆந்திராவின் ஏ.பி.என். அவர். தெலுங்கில் இவர் தொடாத சப்ஜெக்ட்டே இல்லை எனலாம். பழம்பெரும் இயக்குனர் பிரகாஷ்ராவின் (வசந்தமாளிகை, அவன் ஒரு சரித்திரம்) மகன்தான் ராகவேந்திரராவ். என்.டி.ஆரில் தொடங்கி கிருஷ்ணா, ஷோபன்பாபு, கிருஷ்ணம்ராஜூ, சிரஞ்சீவி, மோகன்பாபு, ராஜசேகர், ஸ்ரீகாந்த், வெங்கடேஷ், விஜயசாந்தி, ராதா, ராதிகா, ரம்யாகிருஷ்ணன், ரம்பா, ரவளி என்று பிரபலமான எல்லா நட்சத்திரங்களுக்கும் ‘பிரேக்’ கொடுத்த சாதனைக்கு சொந்தக்காரர். இவரை மாதிரி மூன்று தலைமுறை நட்சத்திரங்களை கையாண்ட இயக்குனர்கள் இந்திய திரையுலகில் மிகவும் குறைவு. அவர் இயக்கிய படங்களில் நாலில் ஒன்றாவது வெள்ளிவிழா கொண்டாடியிருக்கிறது. இதுவரை இருபத்தியேழு வெள்ளிவிழாப் படங்களை இயக்கியிருக்கிறார். அப்படியென்றால் நூறு நாள், எழுபத்தைந்து நாள், ஐம்பது நாள் படங்கள் எவ்வளவு இருக்குமென்று யூகித்துக் கொள்ளுங்கள். உலக அளவில் எந்த ஒரு இயக்குனருக்காவது இவ்வளவு துல்லியமான வெற்றிசதவிகிதம் இருக்குமாவென்று தெரியவில்லை.
‘ஊரிக்கி மொனகடு’வை இந்தியில் ஹிம்மத்வாலாவாக ரீமேக்கும்போதும் ராகவேந்திராராவையே இயக்க அழைத்தார்கள். ஜீதேந்திரா ஹீரோவாக நடிக்க, ஸ்ரீதேவி ஹீரோயின். இருபது வயது ஸ்ரீதேவியின் இளமையில் அன்று விழுந்த இந்தி ரசிகர்கள், மீண்டு எழ பதினைந்து ஆண்டுகள் பிடித்தது. சாதாரணமாகவே ஹீரோயினை உரித்து கலைநயத்தோடு காட்டும் ராகவேந்திரராவ், பேரழகியான ஸ்ரீதேவியை பார்த்ததுமே ‘குஷி’யாகி விட்டார். காட்சியமைப்புகளில் புகுந்து விளையாடினார். தமிழ், தெலுங்கை விட்டு இந்தியில் ‘செட்டில்’ ஆக ஸ்ரீதேவிக்கு தைரியம் கொடுத்தது ‘ஹிம்மத்வாலா’தான். 1983ஆம் ஆண்டின் ப்ளாக்பஸ்டர் இப்படம்தான். ஹிம்மத்வாலா என்றால் ‘தில்லு தொரை’ என்பது மாதிரி மீனிங்.

இப்போது இந்தியில் கதைக்கு பஞ்சம். எனவே பழைய மெகாஹிட் படங்களையே பாதுகாப்பாக ரீமேக் செய்து வசூலை அள்ளுகிறார்கள். தொடர்ச்சியாக நூறு கோடி வசூல் படங்களிலேயே நடித்துக் கொண்டிருப்பதால் அஜய்தேவ்கனுக்கு அடுத்தடுத்து ரசிகர்களின் எதிர்ப்பார்ப்பை மீறிய படங்களை தரவேண்டிய கட்டாயம்.

சினிமா குடும்பத்தில் பிறந்து தொலைத்த ஒரே காரணத்தினாலேயே சினிமாக்காரர் ஆகிவிட்டவர் இயக்குனர் சஜித். நடிகர், இயக்குனர், திரைக்கதை எழுத்தாளர், நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர் என்று இவருக்கு ஏகப்பட்ட முகம். ஷாருக்கானின் நண்பரும் பாலிவுட்டின் பிரபலமான நடன அமைப்பாளரும், சூப்பர்ஹிட் படங்களின் டைரக்டருமான ஃபராகான் இவருடைய அக்காதான். ஃபரான் அக்தர், ஸோயா அக்தர், ஹனி இரானி, ஜாவேத் அக்தர் என்று இந்திப் படங்களின் டைட்டில்களில் நீங்கள் பார்க்கும் பெயர்கள் எல்லாம் இவருடைய சொந்தக்காரர்கள்தான்.

மற்ற மொழி படங்களை ரீமேக் செய்வதுதான் சஜித்தின் ஸ்டைல். நம்மூரில் ஃப்ளாப் ஆன ‘காதலா காதலா’வை ரீமேக் செய்து, ‘ஹவுஸ்ஃபுல்’லாக 100 கோடி வசூல் செய்தவர். அடுத்து எடுத்த ’ஹவுஸ்ஃபுல்-2’வும் கூட இருநூறு கோடி வசூலை நெருங்கியது. இதுவும் ஒரு மலையாளப் படத்தின் ரீமேக்தான். மற்ற மொழிப் படங்களையே ரீமேக் செய்து அலுத்துப்போனவர் பழைய இந்திப் படத்தையே திரும்ப செய்ய நினைத்ததுதான் இப்போது கையை சுட்டுவிட்டது.
பெரிய எதிர்ப்பார்ப்போடு போனவாரம் வெளியான ‘ஹிம்மத்வாலா’, பழைய படம் மாதிரி பரபரப்பாக இல்லையென்று விமர்சகர்களால் கழுவி கழுவி ஊற்றப்படுகிறது. ஐந்துக்கு ஒரு நட்சத்திரம் கூட கொடுக்க தகுதியில்லாத படம் என்று ஊடகங்கள் நிராகரித்தாலும், சிங்கிள் ஸ்க்ரீன் தியேட்டர்களில் ஓரளவுக்கு சொல்லிக் கொள்ளும்படியான வசூல்தான். இதுவரை ஐம்பது கோடி வசூலை நெருங்கிவிட்டாலும் ஏனோ ‘ஹிம்மத்வாலா-2013’ ஃப்ளாப் என்றே அறிவிக்கப்படுகிறது.

சஜித் செய்த தவறு ஒன்றுதான். புலியைப் பார்த்து பூனையாக சூடு போட்டுக் கொண்டது. அதனால்தான் ஒரிஜினல் படம் பத்தரைமாத்து தங்கம், சஜித்தின் டூப்ளிகேட் அலுமினியம் என்று எல்லோரும் அலுத்துக் கொள்கிறார்கள். இரண்டையும் ஒப்பிடும் பட்சத்தில் ராகவேந்திராவின் திரைநுணுக்கம் குறித்த பிரமிப்பு மலையளவு உயர்கிறது. காலத்துக்கு ஏற்ப மாற்றுகிறேன் என்று சஜித் திரைக்கதையில் செய்த மாற்றங்கள் எல்லாமே பல்லிளித்துப் போய்விட்டது. ஆனால் பழைய ஹிம்மத்வாலா பார்க்காதவர்கள், புது ஹிம்மத்வாலாவை பார்த்தால் சுவாரஸ்யமாகதான் இருக்கிறது என்கிறார்கள்.

எது எப்படியோ நம்ம தமன்னாவை எக்ஸ்ரே மாதிரி ஸ்கேன் செய்துக் காட்டியதில் மட்டும் சஜித் வென்றிருக்கிறார். தமன்னாவின் பனிநிற தொப்புளைப் பார்த்து வட இந்தியாவே கிறுக்குப் பிடித்து அலைகிறது. பாலிவுட்டில் அவரது இன்னிங்ஸை ஸ்டெடியாக ஆட ‘ஹிம்மத்வாலா’ உதவும் என்பதுதான் நமக்கான ஆறுதல்.

‘ஓல்ட் ஈஸ் ஆல்வேஸ் கோல்ட்’ என்பதை அஜய்தேவ்கன் புரிந்துக் கொண்டிருப்பார்.

(நன்றி : cinemobita.com)

April 8, 2013

பொற்காலம் திரும்புகிறது

என்னுடைய சீனியர் கருணாகரன் சார் ரெண்டு நாட்களுக்கு முன்பு சொன்ன விஷயம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. முந்தைய நாள் இரவு ஒன்றரை மணி நேரத்துக்கு அவர் வசிக்கும் ஏரியாவில் கரண்ட் கட். பையனோடு ஜாலியாக விளையாடியிருக்கிறார். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் சுவரில் முயல், நரி, பாம்பு என்று உருவங்களை நிழலாக்கி விளையாடும் விளையாட்டு. கரண்ட் கட் என்று ஒன்று இருக்காவிட்டால் தகப்பனும், மகனும் இதுபோல இப்போது விளையாட வாய்ப்பு இருக்குமா என்று தெரியவில்லை. டிவி, கம்ப்யூட்டர், இண்டர்நெட் என்று பெருகிவிட்ட சாதனங்கள் உறவுகளுக்குள் ஏற்படுத்தும் இடைவெளி பற்றிய ஓர்மை நமக்கு எந்தளவுக்கு இருக்கிறது?

எனக்கும் என்னுடைய அப்பாவுக்கும் இருந்த நெருக்கம், எனக்கும் என்னுடைய மகளுக்கும் இருக்கிறதாவென்று சந்தேகமாகவே இருக்கிறது. தூங்குவதற்கு அடம்பிடிக்கும் குழந்தைகளோடு துணைவியார் மல்லு கட்டிக் கொண்டிருக்கும்போது, இல்லறத்தை தற்காலிகமாக துறந்து நள்ளிரவில் ஐ.பி.எல். பார்க்கும்போது கொஞ்சம் குற்றவுணர்ச்சியாகதான் இருக்கிறது. ஐந்துவயது வரை அப்பா என்னை தோளில் சாய்த்து, தெருவெல்லாம் அப்படியும் இப்படியுமாக நடந்துகொண்டே பாட்டு பாடி தூங்கவைப்பார்.

அப்பாக்கள் மட்டும் மாறிவிடவில்லை. முன்பெல்லாம் இடுப்பில் குழந்தையை இடுக்கியபடி சோறூட்டும் தாய்மார்களை நிறைய பார்க்க முடிந்தது. இப்போது சென்னையில் இதுவொரு அரிதான, அதிசயமான நிகழ்வாகி விட்டது. மெகாசீரியலின் எஃபெக்ட்தான். வேறென்ன. அப்போதெல்லாம் சென்னையை சுவாரஸ்யப்படுத்துவதே குழாய்ச்சண்டைகள்தான். இப்போது சண்டை போட யாருக்கும் நேரம் இருப்பதில்லை. இந்த நேரத்தை சீரியல் பார்த்து பயனுள்ளதாக கழிக்கலாம்.

ஒருவகையில் பார்த்தால் மாண்புமிகு தமிழக முதல்வர் டாக்டர் புரட்சித்தலைவி அம்மா அவர்களின் ‘ஜெய் ஹோ’ ஆட்சி நம்முடைய மரபினை மீட்டு தந்துக் கொண்டிருக்கிறது. பனையோலை விசிறி, டார்டாய்ஸ் கொசுவர்த்தி என்று தொலைந்துப்போன தலைமுறையின் அடையாளங்களை மீட்டுத் தருகிறது. தூளி கட்டி குழந்தைக்கு தாலாட்டு பாடி தூங்க வைக்கிறார்கள் தமிழக தாய்மார்கள். இளம் அப்பாக்கள் குழந்தைகளோடு யானைசவாரி விளையாடுகிறார்கள். புதிதாக மணமான தம்பதிகள் ‘நிலா காயுது, நேரம் நல்ல நேரம்’ என்று டூயட் பாடுகிறார்கள். அப்பா, அம்மா, மகன், மகள், மருமகள், குழந்தைகள் என்று குடும்பம் கூடி நிலாச்சோறு சாப்பிடுகிறது.

ஒட்டுமொத்தமாக பார்த்தால் புரட்சித்தலைவியின் ஆட்சி நமது பொற்காலத்தை மீட்டுத்தரும் முயற்சியில் தீவிரமாக இயங்கிவருவதாகவே தெரிகிறது. மாண்புமிகு அமைச்சர் நத்தம் விஸ்வநாதன் தனிமனிதராக நம்மை முப்பதாண்டுகளுக்கு பின்னே முன்னேற்றியிருக்கிறார். மற்ற அமைச்சர்களும் கொஞ்சம் மெனக்கெட்டால் ராஜராஜசோழன் ஆட்சி காலத்துக்கே கூட தமிழகம் கால இயந்திரத்தில் பயணிக்கும் அற்புதம் நேரலாம். மேலும் கொஞ்சம் முக்கி கற்காலத்துக்கும் போய்விட முடியுமானால் அனாவசியமாக டிரெஸ் வாங்கும் செலவாவது மிச்சம்.

April 5, 2013

பஜனை

எங்க ஊரில் பஜனை ரொம்ப ஃபேமஸ். பஜனை செய்யவே ஒரு கோயில் இருக்கிறது. அந்தத் தெருவின் பெயரே பஜனை கோயில் தெருதான். கோயிலில் மட்டுமன்றி சாவு வீடுகளிலும் கூட அப்போதெல்லாம் பஜனை பாடப்படும். இறைவனின் திருநாமம் பஜனையாக பாடப்படுவதால் மண்டையைப் போட்டவர் சிவனடிக்கோ அல்லது வைகுண்டத்துக்கோ டைரக்ட் விசா வாங்கிக் கொள்வார் என்றொரு நம்பிக்கை.

‘பஜனை’ என்கிற சொல் வேறு ஆபாசப் பொருளிலும் பயன்படுத்தப்பட்டு தொலைப்பதால், அந்த சொல்லை பயன்படுத்தவே சங்கோஜமாகதான் இருக்கிறது. இருந்தாலும் பஜனைக்கு பொருத்தமான மாற்றுச்சொல் எதுவும் தோன்றாததால் அதையே பயன்படுத்தித் தொலைக்கவும் வேண்டியிருக்கிறது.

ஓக்கே, கமிங் டூ த பாயிண்ட்.

சிறுவயதில் இம்மாதிரி பஜனைகளில் நிறைய கலந்துக்கொண்டிருக்கிறேன். அப்பா போகும்போது கூடவே அழைத்துப் போவார். நெற்றி முழுக்க விபூதி பூசி, நடுவில் குங்குமம் வைத்து ‘அம்மாஞ்சி’ கோலத்தில் போவேன். கோயில் பஜனையின் முடிவில் சுண்டலோ, சர்க்கரைப் பொங்கலோ வழங்கப்படும். ஒவ்வொரு வாரமும் ஏதோ ஒரு குடும்பம் இந்த பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்ளும். இதை ‘கைங்கர்யம்’ என்கிற குறிச்சொல்லால் குறிப்பிடுவார்கள். சாவு வீட்டு பஜனைகளில் (16ஆம் நாள் காரியத்துக்கு முந்தைய இரவும் கூட பஜனை உண்டு) சுக்குக்காபிதான் மேக்ஸிமம் கேரண்டி.

நிறைய அமெச்சூர் பாடகர்கள் இருப்பார்கள். வாத்தியமும் அவர்களே எப்படியோ பழகி சுமாராக வாசிப்பார்கள். அப்பா கூட ‘சோலோ’வாக பாடுவதுண்டு. ‘அம்பா நீ இரங்காயெனில் புகலேது’ என்று கட்டைக்குரலில் உச்சஸ்தாயியில் கர்ணகடூரமாக பாடுவார். நாமெல்லாம் கோஷ்டி கானம்தான். சோலோ பாடகர் பாடிய வரிகளை அடுத்து கோஷ்டியாக பாடுவது. பஜனையில் நம்முடைய காண்ட்ரிப்யூஸன் என்னவென்றால் ‘ஜால்ரா’ தட்டுவதுதான். ஒவ்வொரு பாட்டின் மெட்டுக்கு ஏற்ப தகுந்த இடைவெளி கொடுத்து தட்டவேண்டும். இல்லாவிட்டால் பாடுபவருக்கு ‘மூடு’ போய்விடும். நம் மண்டையில் நாலு தட்டு தட்டி, நம் கையில் இருக்கும் ஜால்ராவை பிடுங்கி, வேறு இசைக்கலைஞருக்கு (!) கொடுத்துவிடுவார்கள்.

விடிய விடிய நடக்கும் பஜனைகளில் அந்த காலத்தில் நாம் பங்கு பெற்றதுண்டு. தூக்கமில்லாமல் கண்கள் எரிய காலையில் ஒரு மாதிரியாக ‘கிர்’ அடிக்கும். இதைதான் ‘ஆன்மீக தரிசனம்’ அல்லது ‘அனுபவம்’ என்று அப்பா மாதிரி ஆத்திகர்கள் நம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். காலையில் வீட்டுக்கு வந்து குளித்து டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு படுத்தால் பேய்த்தூக்கம் வரும்.

ஆனால், ஒரே ஒரு பிரதானமான பிரச்சினை. ஒரு பஜனைக் கச்சேரிக்கு போய்விட்டு வந்தால் அடுத்து இரண்டு, மூன்று நாட்களுக்கு காதில் மெலிதாக ‘ஜிங் சாக், ஜிங் சாக்’ என்று ஜால்ரா சத்தம் மட்டும் எதிரொலித்துக்கொண்டே இருப்பது மாதிரி ஒரு ஃபீலிங் இருக்கும். எங்கோ தூரத்தில் பஜனை நடக்கிறதோ என்றுகூட மாயை ஏற்படும். எம்.வி.வெங்கட்ராமின் ‘காதுகள்’ நாவலில் கேட்கும் குரல் மாதிரி.

என்னை நானே நாத்திகன் என்று நம்ப ஆரம்பித்ததிலிருந்து இம்மாதிரி பஜனைக் கோஷ்டிகளில் கலந்துக் கொள்வதில்லை. அதனால் ‘சத்தம்’ எதுவும் இப்போது கேட்பதில்லை. ஆனால் ஒரு ரெண்டு, மூன்று நாளாக திடீரென்று காதுக்குள் ‘ஜெய் ஹோ.. ஜெய் ஹோ..’ என்று ஹைடெசிபலில், ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் வாய்ஸில் இடைவிடாமல் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. ‘ஸ்லம்டாக் மில்லியனர்’ வந்தபோதுகூட காதுக்குள் கேட்காத இந்த சத்தம் இப்போது ஏன் கேட்கிறது என்பதுதான் விளங்கிக்கொள்ள முடியாத புதிராக இருக்கிறது.

April 1, 2013

ஹாலிவுட் 'பரதேசி' : Django Unchained

பாலாவின் ‘பரதேசி’ பார்த்திருப்பீர்கள். அதற்கு செகண்ட் பார்ட் எடுத்தால் எப்படியிருக்கும்? பரதேசியின் க்ளைமேக்ஸில் ராசாவும், அங்கம்மாவும் தேயிலைத் தோட்டத்தில் இணைகிறார்கள். “நரகக்குழிக்குள் வந்து மாட்டிக்கிட்டீயே அங்கம்மா” என்று ராசா கதறுகிறார். செகண்ட் பார்ட்டில் ராசாவும், அங்கம்மாவும் தனித்தனியாக பிரிக்கப்பட்டு வேறு வேறு தேயிலைத் தோட்டங்களுக்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள். ராசா அங்கிருந்து தப்பி, அங்கம்மாவை கண்டுபிடித்து சிலபல ஆக்‌ஷன் செய்து கைபிடிக்கிறார் என்று பரதேசி-2 எடுக்கலாம் இல்லையா? பாலா அப்படி எடுப்பதாக இருந்தால் Django Unchainedஐ ஒன்றுக்கு நாலு முறை பார்ப்பது நல்லது. ஏனெனில் இப்படத்தின் கதையும் அதுதான்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ‘டெய்லி டெலிகிராப்’ பத்திரிகையாளரோடு இயக்குனர் குவென்டின் டாரண்டினோ பேசிக்கொண்டிருந்தார். சுவாரஸ்யமாக பேச்சு ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அமெரிக்காவைப் பற்றிப் பேசும்போது வரலாற்றுக்குள் நுழைந்துவிட்டார்கள். 1860ல் அங்குநடந்த சிவில் போர் பற்றி சுவாரஸ்யமாக பேச்சு ஓடிக்கொண்டிருந்தது. சிவில் போருக்கு முன்பாக அமெரிக்காவில் நடைமுறையில் இருந்த ‘அடிமை வியாபாரம்’ பற்றிய பேச்சு வந்தபோது குவென்டின் உணர்ச்சிவசப்பட்டார். “அமெரிக்காவின் கடந்த காலத்தை பற்றிய படங்கள் ஏராளமாய் வந்திருக்கிறது. அவை அமெரிக்கர்களின் பாசிட்டிவ்வான பக்கத்தை விளம்பரப்படுத்தும் விதமாகதான் இருக்கின்றன. நேரெதிரான நெகடிவ் பக்கத்தை பேச விரும்புவதில்லை. இதற்கு காரணம் அவர்களது குற்றவுணர்ச்சி. மற்ற நாடுகளை சேர்ந்த இயக்குனர்களுக்கோ இதைப்பற்றி எந்த புரிதலும் இல்லை என்பதால் சும்மா இருக்கிறார்கள். இந்த விஷயத்தை நான் படமாக்க விரும்புகிறேன்”

குவென்டின் வெறும் வாய்ப்பேச்சு வீரர் அல்ல. சொன்னதை செய்து முடித்தார். 2012 கிறிஸ்துமஸுக்கு ‘ட்ஜாங்கோ அன்செய்ன்ட்’ வெளியானது. அமெரிக்க தேசியவாதிகளுக்கு கசப்பு மருந்துதான் என்றாலும் எடுத்தவர் உலகம் போற்றும் குவென்டின் ஆயிற்றே? சங்கடத்தோடு ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

quentin400
போனவாரம்தான் (மார்ச் 27) குவென்டினுக்கு ஐம்பது வயது நிறைவு பெற்றது. டாரண்டினோ சிறுவயதிலிருந்தே சினிமா வெறியர். வீடியோ கடையில் வேலை பார்த்தபோது, கண்கள் சிவக்க சிவக்க வெறித்தனமாக படங்களை பார்த்தார். ஹாலிவுட்டில் படம் எடுக்க வேண்டுமென்றால் ஸ்டுடியோக்களின் அனுசரணை வேண்டும். இந்நிலையை அவர் வெறுத்தார். ஸ்டுடியோக்களின் சர்வாதிகார கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்படாமல் சுயாதீனமாக படமெடுக்க விரும்பும் இண்டிபெண்டண்ட் ஃபிலிம் மேக்கர்ஸ் என்று இப்போது ஹாலிவுட்டில் நிறைய படைப்பாளிகள் ‘சுயேச்சையாக’ களத்தில் நிற்கிறார்கள். தொண்ணூறுகளில் இப்போக்குக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டவர்களில் குவென்டினும் ஒருவர். 1992ல் வெளிவந்த இவரது ரிசர்வாயர் டாக்ஸ், ‘ஆல்டைம் கல்ட் க்ளாசிக் மூவி’ என்று இருபது வருடங்கள் கழித்தும் இன்றும் ஹாலிவுட் ரசிகர்களால் போற்றப்படுகிறது. 94ல் வெளிவந்த ‘பல்ப் ஃபிக்‌ஷன்’ குவென்டினை உலகின் தலைசிறந்த இயக்குனர்களின் வரிசையில் சேர்த்தது. உலகின் சிறந்த படங்களை பட்டியலிடும்போது இதை தவிர்க்கவே முடியாது.

குவென்டினின் படங்கள் பொதுவாக அமெரிக்கர்களின் வாழ்க்கை முறையை பகடி செய்கிறது. அமெரிக்காவின் குரூரமான வன்முறைத் தன்மையை கேலி செய்து ‘பெப்பே’ காட்டுகிறது. இவரது அப்பா டோனி ஒரு நடிகரும், கத்துக்குட்டி இசையமைப்பாளராகவும் வாழ்ந்தார். இத்தாலியப் பரம்பரை. நர்ஸாக வாழ்ந்த அம்மா ஐரிஷ் பரம்பரை. குவென்டின் உடம்பில் ஓடுவது சுத்தபத்தமான ஐரோப்பிய ரத்தம். இவர் பிறப்பதற்கு முன்பாக அப்பாவும், அம்மாவும் பிரிந்து விட்டார்கள். பள்ளிப்படிப்பை பாதியில் நிறுத்திவிட்டு நடிப்புப்பயிற்சிக்குப் போனவர். சிறுவயது அனுபவங்கள் அமெரிக்க வாழ்க்கை முறையை குறித்த ஒரு கேலியான பார்வையை அவருக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

560072_449177298509710_1543056271_n copy
குவென்டினின் படங்களை பார்ப்பவர்கள் சிலர் அவரை கிறுக்கு என்றுகூட கருதக்கூடும். விழுந்து விழுந்து சிரிக்கைவைக்கும் நகைச்சுவைக் காட்சிகள் ரத்தம் தெறிக்க தெறிக்க முடியும். மிகக்கோரமான வன்முறைக்கு, மனதை மயக்கும் ரொமான்டிக் பின்னணி இசையை சேர்ப்பது குவென்டின் ஸ்டைல். கதையை நேர்க்கோடாக சொல்லாமல் முன்பின் மாற்றி நான்லீனியராக சுற்றி வளைப்பார். அவர் மீது ஆயிரம் விமர்சனம் சொல்பவர்களும் கூட அவரது படம் வந்தால் தவறவிடாமல் பார்க்கக்கூடிய வசீகரமான ஸ்டைல் குவென்டினுக்கு உண்டு. பின்னணி இசையை தன்னுடைய படுக்கையறையில் கண்களை மூடி படுத்துக்கொண்டே கேட்டு, படத்தில் அக்காட்சியை எப்படி சித்தரிக்கலாம் என்று யோசிப்பாராம்.


“வன்முறையாகவே படங்களை எடுக்கிறீர்களே? இதைப்பார்த்து யாராவது கெட்டுப்போய் யாரையாவது கொலை செய்தால் அதற்கு யார் பொறுப்பு?” ஒருமுறை அவரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி இது.


“குங்ஃபூ படத்தைப் பார்த்து யாராவது நூறு பேரை ரோட்டில் போட்டு அடிப்பார்கள் என்று நான் நம்பவில்லை. சினிமா வன்முறை ஒரு ஃபேண்டஸி. மக்களுக்கு திரையில் ஓடும் காட்சிகளையும், சொந்த வாழ்க்கை யதார்த்தத்தையும் பிரித்துணர தெரியுமென்று நான் நம்புகிறேன்” அவர் சொன்ன பதில்.


குவென்டினை விடுங்கள். அவர் இப்படித்தான். ட்ஜாங்கோவுக்கு வருவோம். முந்தையப் படமான ‘இன்க்ளோரியஸ் பாஸ்டர்ட்ஸ்’ (தலைப்பில் கூட எவ்வளவு வன்முறை பாருங்கள்) ஹிட்லரையும், அவரது நாஜிப்படையையும் காமெடியாக துடைத்தெறிந்தது. இப்படத்தில் அமெரிக்க வரலாற்றில் சின்ன திருத்தத்தை செய்ய முனைந்திருக்கிறார் குவென்டின்.

நூற்றி ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக கருப்பர் இன மக்களை பண்டம் மாதிரி காசு கொடுத்து வாங்குவதும், விற்பதுமாக ‘அடிமை வியாபாரம்’ அமெரிக்காவில் இருந்தது. அடிமை வியாபாரிகள் ஒருபுறம், கருப்பர்களை கண்டாலே அழித்துவிடுவதுதான் இறைவனுக்கு செய்யும் தொண்டு என்று நம்பிக்கொண்டிருந்த கூ க்ளக்ஸ் க்ளான் என்கிற வன்முறை அமைப்பு இன்னொருபுறம்.
                                                
leo560
ட்ஜாங்கோவும், அவனது மனைவியும் ஒரு அடிமை வியாபாரியிடம் இருந்து கைமாறும்போது பிரிகிறார்கள். மனிதத்துக்கு எதிரான இம்முறையை கடுமையாக எதிர்க்கும் ஒரு ஜெர்மன் மருத்துவர் ட்ஜாங்கோவை விடுதலை செய்கிறார். அவரது உதவியோடு தன் மனைவியை தேடி கண்டுபிடிக்கிறான் ட்ஜாங்கோ. கரம் மசாலா கதை. வழக்கமான சுற்றிவளைக்கும் பாணியில் சொல்லாமல் நேரடியாக சிரிக்க சிரிக்க, இரத்தம் தெறிக்க தெறிக்க, துப்பாக்கிகள் வெடித்துக்கொண்டேயிருக்க பரபரவென எடுத்திருக்கிறார் குவென்டின்.

ஆரம்பத்தில் ட்ஜாங்கோவாக வில் ஸ்மித்தை அணுகியதாக ஒரு பேச்சு. கேரக்டர் அவ்வளவு வெயிட்டாக இல்லாததால் ஒப்புக்கொள்ளவில்லையாம். படம் பார்த்தபின் அந்த முடிவுக்காக ஸ்மித் வருத்தப்பட்டிருப்பார். உலகமே கொண்டாடிய டைட்டானிக் ஜாக்கான லியானார்டோ டி கேப்ரியோ, குவெண்டின் படமென்பதால் கொடூரமான வில்லன் பாத்திரத்தை ஒப்புக்கொண்டு அசத்தியிருக்கிறார்.

குவென்டின் ஃபிலிமில் படமெடுத்து பழக்கப்பட்டவர். டிஜிட்டலில் எடுப்பதை சினிமாவாக அவரால் ஒப்புக்கொள்ள முடியவில்லை. ஃபிலிமில் படமெடுக்கும் பழக்கம் கிட்டத்தட்ட ஒழிந்துவிட்டதால், இனி படமெடுப்பேனா என்றே தெரியவில்லை என்று இப்படம் முடியும்போது வருத்தமாக சொன்னார். போலவே அவரது எல்லா படங்களையும் ‘எடிட்டிங்’ செய்யும் சாலிமென்கே மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இறந்துவிட்டார். அவர் தவிர்த்து வேறொரு எடிட்டருடன் குவென்டின் முதல்முறையாக வேலை பார்த்தது இந்தப் படத்தில்தான். சாலியிடம் ‘கில்பில்’ காலத்தில் உதவியாளராக இருந்த ப்ரெட்ரஸ்கின் இப்படத்தை எடிட்டியிருக்கிறார்.
                                          
dijango
படம் வெளியானதுமே வழக்கம்போல விமர்சகர்கள் கொண்டாடி தீர்த்துவிட்டார்கள். குவென்டின் பழக்கப்பட்டு விட்டார் என்பதற்காக ரசிகர்களும் அவரது பெயருக்காகவே அரங்குக்கு வந்து வசூலை வாரியிறைத்திருக்கிறார்கள். இதுவரை வந்த குவென்டினின் படங்களிலேயே அதிகவசூலை இப்படம்தான் ஈட்டி வருகிறது. ‘நிக்கர்’ என்கிற சொல் அனாயசமாக படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டது குறித்து சர்ச்சை எழுந்தது. அந்த சொல் இல்லாமல் எப்படி இப்படத்தை எடுத்திருக்க முடியும் என்று இன்னொரு க்ரூப்பும் கச்சை கட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. விருதுகளும், பாராட்டுகளும் குவியும் ஒரு படத்துக்கு பின்னால் சர்ச்சைகள் இல்லாமல் இருந்தால் எப்படி? சினிமாவில் மாபெரும் வெற்றியை கவுரவப்படுத்தும் விஷயங்களே இந்த சர்ச்சைகள்தான்.

ஃபிலிமில் படமெடுக்கும் சாத்தியங்கள் அசாத்தியமாகிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் அடுத்து குவென்டின் படம் இயக்கப் போகிறாரா, இல்லை கடுப்பாகிப்போய் ஓய்வினை அறிவித்துவிடப் போகிறாரா என்பதுதான் இப்போது ஹாலிவுட்டின் ஹாட் டாக்.
                              
leonardo
(நன்றி : cinemobita.com)