விழித்துக் கொள்; விடியப் போகிறது!

உடன்பிறப்பே!

இரவு நேரம் இரண்டுமணி, இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போது. உறக்கம் கண்களை தழுவுகிறது. அவ்வப்போது இணையத்தில் நீ எழுதியவற்றை தம்பி சண்முகநாதன் அச்செடுத்து தருவதுண்டு. உனது எழுத்துக்களை நேரம் கிடைத்தபோதெல்லாம் வாசித்திருக்கிறேன். சோர்வுற்ற போதெல்லாம் குளிர்தருவை கண்டு மனம் மகிழ்ந்த அடிகளாரை போல அரசியல், ஆட்சி கடமைகளால் எப்போதாவது சலிப்புறும் என் நெஞ்சம் எதையாவது வாசிக்கும்போது மீண்டும் களிப்புறும். சில நேரங்களில் நீ எழுதியவற்றை வாசித்ததுண்டு. மகிழ்ந்ததுண்டு. நகைத்ததுண்டு. சிந்தித்ததுண்டு.

இதயங்களை இணைக்கும் இதயமான இணையத்தில் உதயசூரியனாய் ஒளிவீசப்போகும் உடன்பிறப்பு யுவகிருஷ்ணாவுக்கு எனது வாழ்த்துக்கள்.

சகாதேவன் தர்மன் மீது வைத்திருந்த விசுவாசத்தின் அளவையும், விபீடணன் இராவணன் மீது வைத்திருந்த விசுவாசத்தின் அளவையும் பலமேடைகளிலே நான் முழங்கியிருக்கிறேன். விபீடணன்கள் என் முதுகில் குத்திய போதெல்லாம் அறிஞர் அண்ணா தந்த எதையும் தாங்கும் என் இதயத்துக்கு ஆறுதல் அளித்தவர்கள் என் உடன்பிறப்புகள். என் உண்மையான உடன்பிறப்புக்கள் சகாதேவன்கள்.

மந்த மதியினர் மந்தைகளை போல நம்மிடத்திலே மேடைகளில் மோதியது ஒருகாலம். ஊத்தை மொழி கொண்டு ஊடகங்களில் நம்மை ஏசியது ஒருகாலம். இன்று உலகை உள்ளங்கையில் சுருக்கும் இணையங்களிலே நம்மை இழிமொழிகளால் ஏசிவருகிறார்கள். உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போன்ற உண்மை நாறுகின்ற மட நம்பிக்கைக் குட்டையில் ஊறுகின்ற மட்டையாகி, சூத்திரனாய் பிறந்தவன் நாடாண்டால் நாடு நாசம் ஆகும் என்பது சனாதானம் பேசும் வருணமகரிஷிகளின் எண்ணம். அவர்கள் தருமத்தை அவர்கள் பேணுகிறார்கள். நம் கடமையை கண்ணியத்தோடு நாம் செய்வோம்.

சனாதான சாதிவெறி வர்க்கம் புரிகின்ற தந்திரங்களைத் தோலுரித்து அறியாமை நீக்கி ஆர்த்தெழுவீர் அடலேறே! மயங்கி உறங்க இதுகாலமல்ல. அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக அடங்கமறுத்து எழு. ஏகலைவன் வித்தை கற்க எந்த சாத்திரமும் அனுமதிக்கவில்லை. அவனாய் கற்றான். பாரில்வாழும் மாந்தர்களின் உள்ளத்தை வென்றான். ஆயின், கட்டை விரலையோ, தலையையோ, காணிக்கையாக இந்நாளில் எவனும் கேட்டால் அவன் பட்டையை உரித்துவிடு.

முதலுக்கே மோசம் வந்தால் முயலாக, ஆமையாக கிடத்தல் நன்றல்ல. ஆயிரம் அடி பள்ளத்தில் வீழ்ந்தவனை கைதூக்கி கரையேற்றும் இந்நேரத்தில், இணையத்திலே கனமான பாறை கொண்டு உன் தலையை சுக்குநூறாக்க எத்தனிக்கும் சூழ்ச்சியாளர்களை கண்டால் உதை. ஓட ஓட விரட்டு. ஆறிலும் சாவு. நூறிலும் சாவு. ஆனது ஆகட்டும்.

தம்பி யுவகிருஷ்ணா! நீயும் விழித்துக் கொள்; விடியப் போகிறது!

அன்புடன்
மு.க.