March 24, 2015

எவடே சுப்பிரமணியம்?



“நீ யாரு?”

“யுவகிருஷ்ணா”

“அது உன் பேரு. நீ யாரு?”

“ஈ.எஸ்.எல்.சி., எஸ்.எஸ்.எல்.சி., ஹையர் செகண்டரி டூ அட்டெம்ப்ட்ஸ்”

“அதெல்லாம் உன் எஜுகேஷனல் குவாலிஃபிகேஷன். நீ யாரு?”

“சீனியர் சப் எடிட்டர் இன் எ லீடிங் டேமில் டெய்லி”

“அது உன் புரொஃபஷன். நீ யாரு?”

இப்படியே ‘நீ யாரு?’ என்று யாராவது தாலியறுத்துக் கொண்டிருந்தால், என்ன ஆகும்?

சித்தார்த்தன் இந்த கேள்விக்கு விடை தேடி போய்தான் புத்தர் ஆனார்.

நாம் விடை தேடி போவதாக இருந்தால் ஒன்று மெண்டல் ஆவோம், அல்லது புத்தன் ஆவோம். இரண்டுக்கும் இடையே மெல்லிய கோடுதான்.

மாஸ் மசாலா தாயகமான டோலிவுட்டில் இருந்து ‘எவடே சுப்பிரமணியம்’ மாதிரி தத்துவார்த்த விசாரணை கோரும் திரைப்படத்தை –அதுவும் பக்கா கமர்சியல் டெம்ப்ளேட்டில்- சத்தியமாக எதிர்ப்பார்க்கவில்லை. அதனால்தான் அங்கே இப்படத்தை நியூவேவ் சினிமா என்று விமர்சகர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். தெலுங்கில் சேகர் கம்முலாவுக்கு பாத்தியதைபட்ட இந்த ஏரியாவில் அறிமுக இயக்குனரான நாக் அஸ்வின் பிரமாதப்படுத்தி இருக்கிறார். கேரளாவில் ‘காட்ஸ் ஓன் கண்ட்ரி’, ‘பெங்களூர் டேஸ்’ போன்ற படங்கள் உருவாக்கிய ஆரோக்கியப் போக்கினை, தெலுங்கில் ‘எவ்வடே சுப்பிரமணியம்’ ஏற்படுத்தும் என்று நம்புகிறார்கள்.

சுப்பிரமணியம் எவரெஸ்ட்டு மலையின் ஏதோ ஒரு முகட்டில் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கிறான். கீழே அதலபாதாளம். இன்னும் சில நாட்களில் ஸ்டாக் எக்சேஞ்சையே அதிரவைக்கப் போகும் கார்ப்பரேட் டான். ஹைதராபாத்தின் மோஸ்ட் எலிஜிபிள் பேச்சுலர். அங்கே ஏன் அனாவசியமாக தொங்குகிறான் என்று ப்ளாஷ்பேக்கில் விரிகிறது கதை.

சிறு வயதிலேயே படிப்புல் சூட்டிகை சுப்பு. டபுள் பிரமோஷன்களாக வாங்கி சீக்கிரமே பத்தாவது படிக்க வந்துவிடுகிறான். அங்கு அவனுக்கு அறிமுகமாகிறான் ரிஷி. தடாலடியாக எதையாவது செய்வது ரிஷியின் வழக்கம். டீச்சர் பாடம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும்போதே அமீர்கான் ஸ்டைலில் சக மாணவியை பிரபோஸ் செய்வான். அச்சம், கோபம் மாதிரி உணர்வுகளுக்கு அவன் அகராதியில் அர்த்தமே இல்லை. யார் எதை கேட்டாலும் யோசிக்காமல் கொடுப்பான். எதிர்காலம் பற்றியோ, தன்னைச் சுற்றி நடப்பதைப் பற்றியோ எவ்வித பிரக்ஞையும் இல்லாதவன்.

சுப்புவுக்கு பிறந்தநாள். மிகச்சரியாக அதிகாலை 12.01 மணிக்கு ரிஷி வருகிறான். பிறந்தநாள் ட்ரீட் என்றுகூறி ஜாவா பைக்கில் எங்கோ அதிவேகமாக அழைத்துச் செல்கிறான். அது ஒரு சுடுகாடு. அங்கிருக்கும் அகோரி சாமியார், உங்களை அறிய நீங்கள் தூத் காசிக்கு வருவீர்கள் என்று குத்துமதிப்பாக ஏதோ ஜோஸியம் மாதிரி சொல்கிறார்.

வீட்டுக்கு திரும்பும் வழியில் பைக் ஆக்ஸிடெண்ட். ரிஷியோடு சேர்ந்து சுப்புவும் கெட்டுப் போகிறான் என்று புகார். ரிஷியை வேறு ஊருக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள் அவனது பெற்றோர். அவனை மறந்துவிட்டு இவன் படிப்பில் கவனம் செலுத்துகிறான்.

ஐஐஎம்மில் பட்டம். பெரிய நிறுவனத்தில் லட்சங்கள் சம்பளம் வாங்கும் வேலை. ஒரு முக்கியமான அசைன்மெண்டை முடித்தால் அவன் வேலை பார்க்கும் நிறுவனம்தான் நெம்பர் ஒன். யாராலும் முடியாத வேலையை சுப்பு முடிக்கப் போகிறான். கிட்டத்தட்ட வேலை முடிந்த மாதிரிதான். முதலாளி, பரிசாக தன் மகளையும் நிறுவனத்தையும் சுப்புவுக்கு அளிக்க இருக்கிறார்.

பூஜைவேளையில் கரடி மாதிரி இப்போது திடீரென்று ரிஷி வருகிறான். நாம் இருவரும் தூத்காசிக்கு போகவேண்டும், மறந்துவிட்டாயா என்று கேட்கிறான். அதையெல்லாம் இன்னுமாடா நினைவில் வைத்திருக்கிறாய் என்று தலையில் அடித்துக் கொள்கிறான் சுப்பு. தன்னுடைய லட்சியத்தை எட்ட, ஒரு பெண்ணிடம் இருக்கும் பங்குகள் சுப்புவின் நிறுவனத்துக்கு தேவை. அதை அடையும் முயற்சியின் போது இருவருக்கும் பொதுவான நட்பாக ஆனந்தி அறிமுகமாகிறாள்.

ஒரு விபத்தில் ரிஷி திடீரென காலமாகிறான். தூத்காசி போவதுதான் அவனுடைய ஒரே ஆசை என்பதால் அவனுடைய அஸ்தியையாவது அங்கே கரைக்க வேண்டும். சுப்புவோடுதான் அங்கே போக ரிஷி ஆசைப்பட்டான். எனவே சுப்புவும் கூட வரவேண்டும் என்று ஆனந்தி வற்புறுத்துகிறாள். அவ்வாறு வருவதாக இருந்தால்தான் தன்னிடம் இருக்கும் பங்குகளை கொடுக்க முடியும் என்று டீலிங் பேசுகிறாள். அவளுடைய பங்குகள் கிடைத்தால்தான் நிறுவனம் நெம்பர் ஒன் ஆகும், நிறுவனத் தலைவருக்கு மருமகன் ஆக முடியும் என்பதால் ஆனந்தியோடு தூத்காசிக்கு கிளம்புகிறான் சுப்பு.
ஏதோ காசி, ராமேஸ்வரம் போவது மாதிரி இல்லை தூத்காசி போவது. உயிரை பணயம் வைத்து எவரெஸ்ட்டில் மலையேற வேண்டும். விருப்பு இல்லாமல் வெறுப்பாக சுப்பிரமணியம் மேற்கொள்ளும் பயணம் அவனுடைய வாழ்க்கையை மாற்றி போடுகிறது. பிரும்மாண்டமான இயற்கைக்கு முன்னால் தன்னுடைய அற்ப இருத்தலியலின் இடத்தை அறிகிறான். தான் யார் என்பதை உணருகிறான்.

சுப்புவாக நானி. ‘நான் ஈ’ படத்தின் அசட்டு நானியல்ல. இந்தப் படத்தில் வருவது ஐஐஎம் அதுப்பு நானி. ஆனந்தியாக வரும் மாளவிகா நாயர் ஒரு சாடையில் சோனாக்‌ஷி மாதிரி இருக்கிறார். “ஐ லவ் யூன்னா லவ் யூதான். லைக் யூ இல்லை” எனும்போது அவர் முகத்தில் வெளிப்படும் காதலை என்னவென்று சொல்ல.

ரிஷியாக நடித்திருக்கும் விஜய் தேவேரெகொண்டா மிகக்குறைந்த காட்சிகள் வந்தாலும் நிறைவான நடிப்பு. “நான் என்ன செய்யமுடியும், நாம என்ன செய்யமுடியும்னு ஒவ்வொருத்தரா இன்னொருத்தரை நம்பிக்கிட்டிருந்தா யாருதாண்டா செய்யுறது?” என்று ஆவேசமும், அழுகையுமாக கொட்டும் இடத்தில் பின்னுகிறார். ஒரு குழந்தையின் மரணத்தில் அவர் தன்னை அறியும் தருணம் அட்டகாசம்.
 
அவதாரம் படத்தில் இடம்பெறும் ‘தென்றல் வந்து தீண்டும்போது’ பாடலை அனுமதி பெற்று பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். தெலுங்கில் ‘ஈரக்காற்று அடிக்கும்போது’வாக மொழிமாற்றம் ஆகியிருக்கிறது. உணர்ச்சிபூர்வமான அந்த காட்சியை சர்வதேச தரத்துக்கு இளையராஜாவின் இசை உயர்த்துகிறது.

இதுவரை சினிமாக்காரர்களின் கால்படாத பகுதிகளில் நடத்தப்பட்டிருக்கும் படப்பிடிப்பு அநியாய உழைப்பு. எவரெஸ்ட் கேம்பில் இருக்கும் நேபாளி இளைஞன் நானியைப் பார்த்து சொல்கிறான். “உனக்கு முன்பாகவே ஒரு சவுத் இண்டியன் இங்கே வந்து போட்டோ எடுத்துக்கொண்டு சென்றிருக்கிறார்”. யாரென்று நானி போட்டோ வாங்கிப் பார்க்கிறார். ‘ரஜினிகாந்த்’.

ஈரானும், பிரான்ஸும் இருக்கும் அதே உலகத்துக்குள்தான் சீமாந்திராவும், தெலுங்கானாவும் இருக்கிறது என்பதால் ‘எவடே சுப்பிரமணியம்’ படத்தையும் தாராளமாக உலகப்படம் எனலாம். Must watch movie!

March 19, 2015

கணக்குலே ஃபெயிலு!

+2வில் கணக்கில் ஃபெயிலு. அட்டெம்ப்ட்டும் முன்பைவிட படுமோசமாக வெற்றிவாய்ப்பை இழந்தது.

எனவே, நமக்கு ‘கணக்கு’ பண்ணத் தெரியாது.

ஆனால்- பி.காம்., எம்.காம்., சி.ஏ., மாதிரி பெரிய கணக்கு படிப்பெல்லாம் படித்தவர்கள்தான் சி.ஏ.ஜி.யில் வேலை செய்துக் கொண்டிருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அதுவும் தப்பு போலிருக்கிறது. அங்கேயும் நம்மைபோல ‘கணக்குப் புள்ளைகள்’தான் இருக்கிறார்களோ என்னமோ?

‘ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல்’ என்று ஊடகங்களால் பெயர் சூட்டப்பட்ட அந்த சர்ச்சைக்குரிய சி.ஏ.ஜி. ரிப்போர்ட் குறிப்பிட்ட வருமான வரி இழப்பு அரசுக்கு என்ன?

முன்னாள் மத்திய தொலைதொடர்புத்துறை அமைச்சர் அ.ராசா அவர்களது காலத்தில் பயன்பாட்டில் இல்லாமல் இராணுவத்திடம் இருந்த ஸ்பெக்ட்ரம் பெறப்பட்டு நிறுவனங்களுக்கு விற்கப்பட்டன.

வினோத்ராய் அவர்களது அறிக்கைப்படி…

52.7 MHz அளவுள்ள 2ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் 12,385 கோடி ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்டன. ஆனால், வினோத்ராயின் மதிப்பீட்டின் படி ஒரு MHz ஸ்பெக்ட்ரம் 3,350 கோடி ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அவ்வாறு விற்கப்பட்டிருந்தால் வரக்கூடிய தொகைதான் 1.76 லட்சம் கோடி.

முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ராசா, ஒண்ணே முக்கால் லட்சம் கோடி ரூபாயை இப்படிதான் தன்னுடைய பாக்கெட்டில் போட்டுக்கொண்டு போனார் என்று ஊடகங்களும், அடிவருடிகளும் தொடர்பிரச்சாரம் செய்தார்கள்.

தற்போது பாஜகவின் ராமராஜ்ஜியத்தில் 380.75 MHz அளவுக்கு 2ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் விற்பனை ஆகியிருக்கிறது. சிஏஜியின் மதிப்பீட்டின் படி விற்கப்பட்டிருக்க வேண்டுமானால் 380.75 x 3350 என்று கணக்கு போட்டு 12.75 லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

ஆனால், 1.1 லட்சம் கோடிக்குதான் விற்கப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது ஒரு MHz ஸ்பெக்ட்ரம் ரூ.267.51 கோடி ரூபாய்க்குதான் விற்பனை ஆகியிருக்கிறது.

இதைதான் ஆரம்பத்தில் இருந்து சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம். சிஏஜியின் உத்தேச மதிப்பீடு என்பது ‘கோழி மோசடி’ கணக்குதான்.

எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

இப்போது பதினொன்றரை லட்சm கோடி வருமான இழப்பு என்று சிஏஜி அறிக்கை தரப்போவதில்லை.

ஊடகங்களும் பத்து லட்சம் கோடி ‘ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல்’ என்று கட்டுரைகள் வெளியிடப் போவதில்லை.

தொலைத்தொடர்புத்துறை அமைச்சர் ரவிசங்கர் பிரசாத் ஊழல் செய்துவிட்டார் என்று யாரும் டிவிக்களில் அனலைஸ் செய்யப் போவதில்லை. அவர் திகாருக்கும் திக்விஜயம் செய்ய வேண்டியதில்லை.

அடிவருடிகளோ வாயையும் வயிற்றையும் பொத்திக் கொண்டு உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட்டில் என்ன ஸ்கோர் என்று நெட்டை நொட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அ.ராசாவுக்கு எதிரான அநியாயத்தை ‘பார்ப்பன மோசடி’ என்று தொடர்ந்து அம்பலப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம். நம்மை ‘சாதிவெறியன்’ என்று முத்திரை குத்துகிறார்கள். சாதியை எதிர்ப்பவர்களும் சாதிவெறியர்கள் என்று விளங்கிக் கொள்ளப்படும் வித்தியாசமான டிக்‌ஷனரிகள் இந்தியாவில் மட்டுமே அச்சாகின்றன.

March 18, 2015

மக்கள் நாயகன்!

தயாரிப்பாளரும் இயக்குனருமான ஒய்.வி.எஸ்.சவுத்ரியை வேறெந்த படமும் இப்படி படுத்தி எடுத்ததில்லை. ரத்தக்கண்ணீர் வடித்துவிட்டார். ‘ரே’ படத்துக்கு பூஜை போட்டது 2010 விஜயதசமிக்கு. ரிலீஸ் ஆகப்போவதோ வரும் இருபத்தேழாம் தேதி. பூஜை போட்டு ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகிறது என்றால், அந்த படம் எவ்வளவு சிக்கல்களை எதிர்கொண்டு வெளிவருகிறது என்பதை கற்பனைகூட செய்து பார்க்க முடியாது. முன்னெப்போதோ ஆடியோ ரிலீஸ் ஆகிவிட்டது.

பழைய படம் என்று மக்கள் நினைத்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக ஏதாவது ‘ஸ்டண்ட்’ செய்யவேண்டுமே என்று சவுத்ரி யோசித்தார். பளிச்சிட்டது ஓர் ஐடியா. புதியதாக ஒரு பாட்டை சேர்த்தார். பவர் ஸ்டார் பவன் கல்யாணின் சமூக அக்கறையையும், மக்கள் பணிகளையும் பாராட்டி ‘பவனிஸம்’ என்று பெயரிட்டு செமத்தியான பாட்டு. படத்தை எப்படியாவது பவர் ஸ்டார் ரசிகர்கள் தேத்திவிடுவார்கள் என்று சவுத்ரிக்கு ஒரு மூடநம்பிக்கை.

ஹைலைட்டான விஷயம் என்னவென்றால், இந்த ஒரு பாடலை மட்டும் வெளியிட ஒரு விழா. பாடலை வெளியிடுபவரின் பெயரை பார்த்துதான் சீமாந்திராவும், தெலுங்கானாவும் ஆச்சரியப்பட்டது.

சினிமா விழாக்கள் என்றாலே தலைமறைவாகி விடுபவர். தெலுங்கு சினிமாவின் நக்சலைட். தன்னுடைய சொந்தப் படங்களின் பிரமோஷனுக்கு கூட தலைகாட்ட மறுப்பவர். ‘மக்கள் நாயகன்’ என்று தெலுங்கானா மக்கள் அடைமொழியிட்டு கொண்டாடும் ஆர்.நாராயணமூர்த்தி, பவனிஸம் பாடலை வெளியிடுகிறார் என்று அறிவிக்கப்பட்டதும் யாராலும் நம்பவே முடியவில்லை. இதற்கு முன்பாக எஸ்.வி.ரங்காராவை பற்றிய நூல் ஒன்றின் வெளியீட்டில் மட்டும் முகம் காட்டியிருந்தார் மூர்த்தி.

பவன்கல்யாணை பிடிக்கும் என்பதால், ‘பவனிஸம்’ பாடலை வெளியிட ஒப்புக்கொண்டார் என்கிறார்கள். நாராயணமூர்த்தியை அறிந்தவர்களுக்கு அவரது இந்த முடிவு ஆச்சரியமாகதான் இருக்கிறது. மார்க்சிய புரட்சித்தலைவர்களின் தாக்கத்தில் இருப்பவர், பவன்கல்யானையும் ரசிக்கமுடியுமா என்ன?
யார் இந்த நாராயணமூர்த்தி?

“காக்கிநாடாவுக்கு நீங்கள்தான் எம்.பி” என்று கேட்காமலேயே இருமுறை தேர்தலில் சீட்டு கொடுத்தது தெலுங்கு தேசம் கட்சி. காங்கிரஸ் கட்சியும், “நீங்கள் எம்.எல்.ஏ. ஆகிவிடுங்களேன்” என்று தொகுதி ஒதுக்கியது.

அன்போடு மறுத்தார் தோழர் நாராயணமூர்த்தி. சாகும் வரை ‘சிகப்பு’தான் அவரது கொள்கை. காசோ, பணமோ, பதவியோ, ஆட்சியோ, அதிகாரமோ தேவையே இல்லை. மக்களுக்காகதான் கலை என்கிற மார்க்ஸிய சித்தாந்தத்தில் ஊறிப் போனவர்.

கிழக்கு கோதாவரி மாவட்டம். மல்லம்பேட் என்கிற குக்கிராமம். ஏழை விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர் மூர்த்தி. ஊரில் ஒரே ஒரு டூரிங் டாக்கீஸ் உண்டு. என்.டி.ராமாராவ், நாகேஸ்வரராவ் படங்களைதான் அங்கே அதிகம் திரையிடுவார்கள்.

என்.டி.ராமாராவின் தீவிர ரசிகரான மூர்த்தி ஒரு படம் விடாமல் போய்விடுவார். படம் பார்த்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்ததுமே படத்தில் என்.டி.ஆர் எப்படி ஸ்டைல் காட்டினாரோ, அதே மாதிரி கண்ணாடி முன்பாக ஸ்டைல் காட்டுவார். நாகேஸ்வரராவ் மாதிரி நடித்துப் பார்ப்பார். இப்படியாக நடிப்பு ஆர்வம் சின்னவயதிலேயே முளைவிட்டு உள்ளுக்கு ஆலமரமாய் கிளைபரப்பி வளர்ந்து நின்றது.

சங்காவரம் உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேர்ந்தபோதுதான் அரசியல் விழிப்புணர்வு அவருக்கு ஏற்படத் தொடங்கியது. அரசு, என்பது பொதுமக்களை வதைக்கும் இயந்திரம் என்று உணரத் தொடங்கினார். புரட்சிகர இயக்கங்கள் மீது அவருக்கு ஈர்ப்பு ஏற்படத் தொடங்கியது இந்த மாணவப் பருவத்தில்தான்.

இண்டர்மீடியேட் முடித்ததுமே சென்னைக்கு படையெடுத்தார். ஹீரோ ஆவதுதானே அவரது கனவு?

தாசரிநாராயணராவை சந்தித்து வாய்ப்பு கேட்டார். அப்போது கிருஷ்ணா நடித்துக் கொண்டிருந்த படம் ஒன்றின் படப்பிடிப்பு. ஒரு பாடல் காட்சியில் நூறு பேரில் ஒருவராக மூர்த்தியை நிற்க வைக்கப்பட்டார். ஜூனியர் ஆர்ட்டிஸ்டாக பணிபுரிவது அவருக்கு பிடிக்கவில்லை. தாசரியிடம் முறையிட்டார்.

“முதலில் படிப்பை முடித்துவிட்டு வா. பிறகு பார்க்கலாம்” என்றார் தாசரி.

அப்போதுதான் இண்டர்மீடியேட் ரிசல்ட் வந்திருந்தது. பட்டப்படிப்பு என்றதுமே மூர்த்தியின் சாய்ஸ் ‘பி.ஏ’தான். ஏனெனில் அப்போதெல்லாம் சினிமா டைட்டில்களில் ‘என்.டி.ராமாராவ், பி.ஏ’ என்றுதான் போடுவார்கள்.

பெத்தாபுரம் கல்லூரியில் பி.ஏ படிக்க சேர்ந்தார். இதற்கிடையே அவர் ஜூனியர் ஆர்ட்டிஸ்டாக நடித்திருந்த படமும் வெளிவந்தது. கூட்டத்தில் ஒருவராக தலை காட்டியிருந்தாலும், அவரை அடையாளங்கண்டு சொந்த ஊர்க்காரர்கள் விசில் அடித்தார்கள்.
அரசியல், சினிமா இரண்டிலும் ஆர்வம் பெருகிக்கொண்டே போனது. தன்னைப் போன்ற ஏழை மாணவர்களுக்கு வெளியில் நிதி வாங்கி உதவத் தொடங்கினார். மாணவர் இயக்கத் தலைவராக உயர்ந்தார். சுற்று வட்டார அநியாயங்களை தட்டிக் கேட்டு ‘ஹீரோ’ ஆனார். பெத்தாபுரம் ரிக்‌ஷாக்காரர்கள் தங்களுக்கு ஒரு தொழிற்சங்கம் அமைத்து, அதற்கு மாணவராக இருந்த நாராயணமூர்த்தியையே தலைவர் ஆக்கினார்கள்.

பொதுவாக கம்யூனிஸ்டுகள் ஒருவரை ஒருவர் ‘தோழர்’ என்றே விளித்துக் கொள்வார்கள். ஆனால் கல்லூரி மொத்தத்துக்கும் நாராயணமூர்த்தி ‘பிரதர்’. கல்லூரிக்கு புதுக் கட்டிடம் கட்ட கலைநிகழ்ச்சிகள் நடத்தி பணம் வசூலித்துத் தந்தார். பீகாரில் வெள்ளம் என்றால் மூர்த்தி தலைமையில் மாணவர்கள் தெருத்தெருவாக போய் காசு சேர்த்து அரசிடம் நன்கொடை தருவார்கள். இவ்வாறாக அந்த வயதிலேயே தன்னை மொத்தமாக சமூகத்துக்கு அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்.

அது எமர்ஜென்ஸி காலம். அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக ஒன்று திரள செங்கொடியை பறக்கவிடுவதே ஒரே வழி என்று ஊர் ஊராகப் போய் மக்களை அணி திரட்டினார். மூர்த்தி சென்ற இடமெல்லாம் செங்கொடி பட்டொளி வீசிப்பறந்தது. அடிக்கடி போலிஸ் வந்து அள்ளிக்கொண்டு போவார்கள். மாணவர்கள் போராட்டம் நடத்தி மூர்த்தியை மீட்பார்கள்.

கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்ததுமே மீண்டும் சென்னைக்கு பஸ் ஏறினார். தாசரி நாராயணராவைப் பார்த்தார். அப்போது கிருஷ்ணாவின் மூத்தமகன் ரமேஷ்பாபுவை வைத்து (மகேஷ்பாபுவின் அண்ணன்) ‘நீடா’ என்றொரு படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார் தாசரி. அந்தப் படத்தில் சொல்லிக் கொள்ளும்படியான வேடம் மூர்த்திக்கு கிடைத்தது. படமும் நன்றாக ஓடியது. சென்னையில் நடந்த நூறாவது நாள் விழாவில் கலைஞரின் கையால் கேடயம் வாங்கினார் நாராயணமூர்த்தி.

தொடர்ச்சியாக நிறைய வாய்ப்புகள் வந்தது. குணச்சித்திர வேடம், வில்லனுக்கு கையாள் என்று நடித்து சோர்ந்துப் போனார். தன்னை ஹீரோவாக்கச் சொல்லி தாசரியிடம் கேட்டார். அந்த படம்தான் ‘சங்கீதா’. எஸ்.பி.பாலசுப்பிரமணியம் இசையமைத்திருந்த அந்த படம் சுமாராக ஓடியது.

சின்ன வேடங்களில் நடித்துவிட்டு திடீரென ஹீரோவாகும் நடிகர்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்சினைதான் நாராயணமூர்த்திக்கும் உருவானது. அவரை ஹீரோவாக நடிக்கவும் யாரும் அழைக்க மாட்டார்கள். ஹீரோவாகி விட்டாரே என்று சின்ன வேடங்களுக்கும் அழைக்க மாட்டார்கள். வாய்ப்பில்லாமல் சுற்றிக் கொண்டிருந்தவரின் கையில் சுத்தமாக காசில்லை. சாப்பாட்டுக்கே ததிங்கிணத்தோம்.

இனி தன்னை யாரும் நடிக்க அழைக்கப் போவதில்லை என்கிற யதார்த்தத்தை உணர்ந்தவர் தானே இயக்குனர் ஆனால்தான் தன்னை நடிகராக நிலைநிறுத்திக் கொள்ள முடியும் என்று நினைத்தார். முன்பாக நடிக்கும்போதே தாசரி நாராயணராவின் அருகில் இருந்து இயக்கம் தொடர்பான பயிற்சியை பெற்றிருந்தார். ஆனாலும், முன் அனுபவம் இல்லாத நாராயணமூர்த்திக்கு வாய்ப்பு கொடுத்து யாரும் படம் தயாரிக்க முன்வரவில்லை.

நண்பர்களிடம் தன் விருப்பத்தைச் சொன்னார். அவர்களால் முடிந்த தொகையை ஆளாளுக்கு பங்களித்தார்கள். ‘சிநேக சித்ரா’ (நண்பர்களின் படம்) என்று தயாரிப்பு நிறுவனத்துக்கு பெயர் வைத்தார். நிறுவனத்தின் லோகோவாக இந்திய-ருஷ்ய நட்புறவின் இலட்சினையான இரண்டு கைகள் குலுக்கிக் கொள்ளும் படத்தை வரைந்தார். மார்க்ஸ் – ஏங்கெல்ஸ் மீது பாரத்தை போட்டுவிட்டு ‘அர்த்தராத்திரி சுதந்திரம்’ திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பை 1984ல் தொடங்கினார்.

மொத்த செலவு பதினாறு லட்சம். நக்ஸல்பாரிகளின் புகழ் பாடும் அந்த திரைப்படம் சென்ஸாரில் மாட்டி சின்னாபின்னம் ஆனது. படத்தில் நக்ஸலைட்டாக நடித்திருந்த சிகப்புச் சிந்தனைக்காரரான இயக்குனர் டி.கிருஷ்ணாவின் திடீர் மரணம் வேறு மூர்த்தியை பாதித்தது. கிருஷ்ணாதான் தெலுங்கு சினிமாவில் புரட்சிகரச் சிந்தனைகளை பரவலாக்கியவர். விஜயசாந்திக்கு ஆக்‌ஷன் இமேஜ் ஏற்படுத்தியவர். இவருடைய மகன்தான் இன்றைய டோலிவுட்டின் முன்னணி இளம் ஹீரோக்களில் ஒருவரான கோபிசந்த்.

ஒருவழியாக 1986ல் கிருஷ்ணாவின் முதல் நினைவு நாளன்று ‘அர்த்தராத்திரி சுதந்திரம்’ வெளியானது. கதை, வசனம், பாடல்களில் தீ பறந்தது. படம் சூப்பர்ஹிட்.

அன்று தொடங்கி இன்றுவரை இருபத்தைந்துக்கும் மேற்பட்ட படங்கள். சுமார் இருபது படங்கள் இவரது சொந்த தயாரிப்பு. படங்கள் நன்றாக ஓடும்போதெல்லாம் கோடிகள் குவியும். எதையும் மூர்த்தி தனக்காக சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. தேவைப்படும் மக்களுக்கு சத்தமே இல்லாமல் வாரி வழங்கிவிடுவார்.

அர்த்தராத்திரி சுதந்திரம், அடவி தீவட்டிலு, லால் சலாம், தண்டோரா, எர்ர சைன்யம், சீமலா தண்டு, தலாம், சீக்கட்டி சூர்யலு, ஊரு மனதிரா, வேகு சுக்கலு உள்ளிட்ட படங்கள் நன்றாக ஓடியவை. இவரது படங்களில் ஆபாசமான காட்சிகளோ, இரட்டை அர்த்த வசனங்களோ நிச்சயமாக இருக்காது. முன்னணி நட்சத்திரங்கள், பிரும்மாண்டமான காட்சிகள், காமெடி டிராக்கெல்லாம் இல்லாமல் எளிமையாகவே படம் எடுப்பார்.
நக்ஸல்பாரி புரட்சிகர கருத்துகளை தாங்கிய ‘லால் சலாம்’ படம் வந்தபோது காவல்துறை இவரை விசாரித்தது. ஆரம்பத்தில் அந்த படத்துக்கு திரையிட தடையும் போடப்பட்டது. இவரது ‘தண்டோரா’ வெளியான நேரத்தில், அதன் தாக்கத்தில் ஆந்திராவின் பல பகுதிகளிலும் சாராயக் கடைகளின் மீது பெண்கள் தாக்குதல் நடத்தினார்கள்.

வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், மூன்றாம் உலகநாடுகளின் பிரச்சினைகள், சுற்றுச்சூழல் விழிப்புணர்வு, அரசியல் அராஜகம், நிலம் கையகப்படுத்துதல் தொடர்பான விஷயங்கள், உலக வங்கி கொள்கை என்று சமகாலத்தில் விவாதிக்கப்பட வேண்டிய விஷயங்களைதான் படத்தின் கதைக்கருவாக எடுத்துக் கொள்கிறார். படம் பார்க்கும் சாமானிய மனிதன், தன்னுடைய கேரக்டரையே திரையில் கண்டு விழிப்புணர்வு பெறவேண்டும் என்பதே தன் நோக்கம் என்கிறார்.
நாராயணமூர்த்தி, திருமணம் செய்துக் கொள்ளவில்லை. அது பற்றி பத்திரிகையாளர்கள் கேட்டால், “இதென்ன சர்வதேசப் பிரச்சினையா?” என்று பதிலளிப்பார். பஸ்ஸிலும், ரயிலிலும்தான் பயணிக்கிறார். சொந்தமாக வீடோ, காரோ இன்றுவரை கிடையாது.

March 17, 2015

உல்லாசம்

‘உல்லாசம்’ என்ற சொல்லை கேட்டால் உங்களுக்கு என்ன நினைவுக்கு வரும்?

அஜித் நடித்த சினிமா?

ஜாலி, ஹேப்பி மாதிரியான உணர்வுகள்?

அதெல்லாம் நினைவுக்கு வரும் பட்சத்தில் நீங்கள் ‘உல்லாசமாக’ இருக்க லாயக்கே இல்லை.

நமக்கு ‘உல்லாசம்’ என்றாலே தினத்தந்தி நினைவுக்கு வரும். அதில் உல்லாசம் என்கிற சொல்லை வாசிக்கும்போதே ‘உல்லாசமாக’ இருக்கும். செய்தி எழுதும் உதவி ஆசிரியர்கள், பேனாவில் ‘உல்லாசத்தை’ ஊற்றி எழுதுகிறார்கள்.

தந்தி, ‘உல்லாசம்’ என்கிற தமிழ்ச் சொல்லை எந்த அர்த்தத்தில் பயன்படுத்துகிறது என்பது தமிழர்கள் யாவரும் அறிந்ததே. உதாரணத்துக்கு நேற்று வாசித்த ‘உல்லாச’ செய்தி ஒன்று சாம்பிளுக்கு கீழே.

சேலம் மாவட்டம் ஏத்தாப்பூர் கடை வீதியை சேர்ந்தவர் ராமசாமி (வயது 34). அவருடைய மனைவிக்கும், நாமக்கல்லைச் சேர்ந்த என்ஜினியர் (வயது 28) ஒருவருக்கும் செல்போன் மூலம் பழக்கம். அப்படியே அது ‘கள்ளக்காதலாக’ உருவெடுக்கிறது.

செல்போனில் அடிக்கடி ராமசாமியின் மனைவி, என்ஜினியருடன் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார். ராமசாமி இந்த நடவடிக்கையை கண்டிக்கிறார். உடனே ராமசாமியின் மனைவி, என்ஜினியரிடம் தன் கணவர் இதுபோல திட்டுவதாக புகார் செய்கிறார்.

இதையடுத்து அந்த என்ஜினியர், ஆத்தூருக்கு வந்து ராமசாமியிடம் தன்னிலை விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறார். “உங்கள் மனைவியோடு எனக்கு ‘தொடர்பு’ எதுவுமில்லை. சும்மா ‘பழக்கம்’ தான்”

“அப்படியா, அப்படியெனில் நாம் இருவரும் இனி நண்பர்களாக இருப்போம்” என்று பெருந்தன்மையோடு அவரை நண்பராக்கிக் கொண்டார் ராமசாமி.

உடனே, அந்த என்ஜினியரை தன் வீட்டுக்கு அழைத்து வந்திருக்கிறார். இருவரும் இணைந்து ‘சரக்கு’ சாப்பிட்டிருக்கிறார்கள். ராமசாமியின் மனைவி ‘சைட் டிஷ்’ ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார். சரக்கு போதையில் ராமசாமி ராஜதந்திரமாக ஒருவேலை செய்தார்.

என்ஜினியரிடம், “என் மனைவியோடு ‘உல்லாசமாக’ இருக்க விரும்பினால் இருந்துக்கொள்” என்று சலுகை காட்டியிருக்கிறார்.

இதை கேட்டு மகிழ்ந்த இருவரும், நள்ளிரவில் நிர்வாண நிலையில் இருந்ததாக கூறப்படுகிறது.

கையும், களவுமாக இருவரையும் பிடித்துவிட்ட ராமசாமி, என்ஜினியரை கடுமையாக தாக்கினார். கொடுவாள் எடுத்து வெட்ட முயன்றார். உடையை மாற்றிக் கொள்ளக்கூட அவகாசமற்ற நிலையில் பேண்ட், சட்டை, ஜட்டி உள்ளிட்ட உடைகளை கையில் எடுத்துக்கொண்டு என்ஜினியர் தப்பி ஓடினார். அவரை ராமசாமி விரட்டிச் சென்றும் போதை காரணமாக பிடிக்க முடியவில்லை. உடனே வீட்டுக்கு திரும்பியவர் நிர்வாண நிலையில் இருந்த தன் மனைவியை கத்தரிக்கோலால் குத்த முயன்றிருக்கிறார். அவரும் உயிருக்குப் பயந்து ‘அப்படியே’ தெருவில் ஓடியிருக்கிறார்.

ஒரு வாலிபரும், அழகியும் தெருவில் ‘இந்த’ கோலத்தில் ஓடியதால், அந்தப் பகுதியில் பரபரப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறது.

பின்னர் அங்கிருக்கும் பொதுமக்கள் தலையிட்டு அழகிக்கு நைட்டி கொடுத்து மாட்டிக்கொள்ள சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஒரு மரநிழலில் என்ஜினியரும் உடை மாற்றிக் கொண்டார். இருவரும் காயத்துக்கு சிகிச்சை பெற ஆத்தூர் மருத்துவமனையில் அட்மிட் ஆனார்கள். விசாரணைக்குச் சென்ற போலிஸாரிடம் இருவரும் வழக்கு எதுவும் பதியவேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொண்டார்கள். கீழே விழுந்து இருவருக்கும் அடிபட்டு விட்டது என்று வாக்குமூலம் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால் நேர்மையாளரான ராமசாமியோ நேராக காவல்நிலையத்துக்குச் சென்று நடந்த சம்பவத்தை எடுத்துக் கூறியிருக்கிறார். அவர் மீது பொது அமைதிக்கு பங்கம் விளைவித்தல் பிரிவின் கீழ் போலிஸார் வழக்குப்பதிவு செய்திருக்கின்றனர். ஆத்தூர் உதவி கலெக்டர் ‘நீதி விசாரணை’ நடத்த இருக்கிறார்.

நேற்று (மார்ச் 17, 2015) வாசித்த செய்தியை அப்படியே என்னுடைய மொழியில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறேன். தந்தி லெவல் மொழிப்புலமை நமக்கு வராது.

மேற்கண்ட சம்பவத்தில் ஒரே ஒரு லாஜிக் இடிப்பதாக தோன்றுகிறது. அனேகமாக இது உதவி கலெக்டரின் நீதிவிசாரணையில் தெளிவாகும்.

‘நிராயுதபாணியாக’ என்ஜினியர் தப்பி ஓடியபோது, ராமசாமி துரத்திக்கொண்டு சென்றிருக்கிறார். கிடைத்த அவகாசத்தில் அந்த அம்மணி உடை மாற்றிக் கொண்டிருக்கலாமே? ராமசாமி வீட்டுக்கு திரும்பும்வரை ஏன் ‘அப்படியே’ இருந்திருக்கிறார்? – நேற்றிலிருந்து மண்டையை குடைந்துக் கொண்டிருக்கும் சந்தேகம் இது.

March 16, 2015

கால் கிலோ காதல், அரை கிலோ கனவு!

ஒன்பதாவது படிக்கும்போது யாரை காதலித்துக் கொண்டிருந்தேன்?

அனுராதா – இல்லை. பத்தாவது கோட்டர்லி லீவில்தான் ‘லவ்வு’ பச்சக்கென்று வந்தது.

குணசுந்தரி – பார்த்திபன் ஜூட் விட்டுக் கொண்டிருந்தான். நண்பனின் காதலியை காதலிக்குமளவுக்கு நான் நாகரிகமற்றவன் இல்லை.

ஸ்ரீவித்யா – நோ சான்ஸ். வாழைக்காய் விஜய்யின் ஆளு.

எழிலரசி – வெள்ளைக்காரி மாதிரி இருப்பாள். வெள்ளை என்றாலே அலர்ஜி.

சபிதா – மூன்றாவது படிக்கும்போது லவ் பண்ணிய பொண்ணு. நாலாவதிலேயே புட்டிக்கிச்சி.

கவிதா – பர்ஸ்ட் ஸ்டேண்டர்டுன்னு நெனைக்கிறேன். சபிதாவுக்கு முன்னாடி.

ஸ்ரீதேவி, கவுதமி, குஷ்பூ - இவர்களையெல்லாம் லவ் செய்தேன். ஒப்புக் கொள்கிறேன். ஆனால் ஒன்பதாவது படிக்கும்போதா என்று குறிப்பாக நினைவில்லை.

கோவிலம்பாக்கம் குமுதா – யெஸ். இவளாகதான் இருக்கவேண்டும். கொஞ்சம் குள்ளச்சி. அதனால் என்ன. அப்போது நானும் கொஞ்சம் குள்ளம்தான்.

கேளம்பாக்கம் அரசினர் உயர்நிலைப்பள்ளியில் ஒன்பதாவது வகுப்பு ‘பி’ பிரிவில் படித்த பா.ராகவன்.. மன்னிக்கவும்.. பத்மநாபன் என்கிற குடுமிநாதன் வளர்மதியை லவ் செய்கிறான்.

நாவலின் முதல் சாப்டரே, பவித்ரனின் ‘இந்து’ படத்தில் வாலி எழுதியதாக டைட்டிலில் பெயர் போடப்பட்டு -ஆனால் உண்மையில் ஷங்கர் எழுதிய- பாடலின் சமாச்சாரம்தான். ‘எப்படி எப்படி? பொண்ணு (ப்பீப்.. பீப் சவுண்டு) எப்படி?’

ஏற்கனவே வளர்மதி என்கிற குட்டச்சியை கிளாஸில் நான்கு பேர் லவ் செய்கிறார்கள். குடுமிநாதனுக்கு செம காம்பெடிஷன். போதாக்குறைக்கு அவள் வயசுக்கு வந்துவிட்டாள் என்கிற ப்ளாஷ் நியூஸ் வந்தபிறகு, மிச்ச சொச்சப் பயல்களுக்கும் அவள் மீது தெய்வீகக் காதல் வந்துத் தொலைக்கிறது.

சகப் போட்டியாளர்களை சமாளித்து, முப்பாட்டன் திருப்போரூர் முருகன் திருவருளால் வளர்மதியின் கடைக்கண் பார்வை, குடுமிநாதன் மீது விழுந்ததா என்பதே நாவல்.

ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் ஒரு பள்ளிக்கூட காதல் படம் ஹிட் ஆகும். அலைகள் ஓய்வதில்லை, வைகாசி பொறந்தாச்சி, துள்ளுவதோ இளமை, காதல் என்று பெரிய பட்டியல். பா.ராகவன் எழுதியிருக்கும் ‘கால் கிலோ காதல், அரை கிலோ கனவு’ அந்த ஜானர். முன்னெப்போதோ கல்கியில் எழுதிய இந்த தொடர்கதையை சினிமாவுக்கு கொடுக்காமல், ஏன் நாவலாக இப்போது அச்சில் கொண்டு வந்திருக்கிறாரோ தெரியவில்லை. இப்போதும் கெட்டுப்போய்விடவில்லை. படமாக எடுத்தால் பட்டையைக் கிளப்பலாம்.

பத்மநாபன் என்கிற இளைஞனின் (!) ஓராண்டு வாழ்க்கைப் பயணம். படிக்கச் சொல்லி வன்முறையில் ஈடுபடும் தீவிரவாத ஆசிரியர்கள். மகன் உருப்படுவான் என்கிற நம்பிக்கையே இல்லாத தறுதலை அப்பா. பத்து மாதம் சுமந்து பெற்றுவிட்டோமே என்பதற்காக கடனே என்று சோறு போட்டு வளர்க்கும் அம்மா. எங்கே இவனுக்கெல்லாம் லவ்வு செட் ஆகிவிடுமோ என்கிற பதட்டத்தில் அலையும் பொறாமைக்கார நண்பர்கள். குறிப்பாக பர்ஸ்ட் ரேங்க் பன்னீர்செல்வம். இப்படிப்பட்ட வாழத்தகுதியற்ற கொடூரமான உலகில், கண்ணுக்கு தெரிந்தமட்டும் பாலைவனமாய் நீண்டிருக்கும் துலாபார சோக வாழ்க்கையில் கானல்நீராய், பசுஞ்சோலையாய் வளர்மதி மட்டுமே.

கதை நடைபெறும் காலக்கட்டம் எண்பதுகளின் கரெக்ட்டான மத்தி. ஏனெனில் நாயகி வளர்மதி 1971ல் பிறந்தவள் என்கிற குறிப்பு கிடைக்கிறது. அவள் ஒன்பதாவது படிக்கிறாள் என்றால் 14 வயசு (வயசுக்கு வந்தது கொஞ்சம் லேட்டுதான்). எனவே, கதை நடக்கும் காலக்கட்டம் 1985 என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

இந்த கட்டுரையை வாசிக்கும்போது நாவல் கொஞ்சம் ‘அப்படி, இப்படி’ இருக்குமோவென்று உங்களுக்கு டவுட்டு வரலாம். பா.ராகவன் சுத்த சைவம். ஒரு இடத்தில் கூட அவரது பேனா வரம்பு மீறவில்லை. அதுவும் கல்கியில் தொடராக வந்த கதை. ஆனால் வாசிக்கும் வாசகரான நாம், ‘ப்ளெஷர் ஆஃப் டெக்ஸ்ட்’டுக்காக, ஆங்காங்கே லைட்டாக கூட்டிக் குறைத்து, ‘அப்படி, இப்படி’ கற்பனை செய்துக்கொள்ளக்கூடிய ஏராளமான வாய்ப்புகளை கதையின் சம்பவங்கள் அனுமதிக்கிறது. அவ்வகையில் இந்நாவலுக்கு ஒரு பின்நவீனத்துவத் தன்மை இருப்பதை ஒப்புக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும்.

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ‘ராஜீவ்காந்தி சாலை’ (ஓ.எம்.ஆர் என்றழைக்கப்படும் ஓல்டு மகாபலிபுரம் ரோடு) எப்படியிருந்தது என்கிற வர்ணனை மிகத்துல்லியமாக இந்நாவலில் பதிந்திருக்கிறது. நாவலாசிரியர் வளர்ந்த பகுதி அது என்பதாலும் இருக்கலாம். புவியியல்ரீதியான வர்ணனை மட்டுமின்றி, அத்தலைமுறையின் கலாச்சாரம், மரபு, இத்யாதி லொட்டு லொசுக்குகளை எல்லாம் மலரும் நினைவுகளாக ரீவைண்ட் செய்து ஃபிலிம் ஓட்டுகிறார் பாரா. இந்த கதை குடுமிநாதனுடையது அல்ல. நம் அனைவருடையதும் கூட. மாங்காய் அடிப்பது, கிணற்றில் குதிப்பது, சினிமா, கிரிக்கெட் என்று அக்கால இளைய தலைமுறையினரின் அசலான வாழ்க்கைப் பதிவு. வாட்ஸப் யூத்துகள் தங்களுடைய சித்தப்பாக்களும், மாமாக்களும் எப்படிப்பட்ட உயர்வான இலட்சிய வாழ்வினை வாழ்ந்தார்கள் என்பதை அறிய அரிய வாய்ப்பு.

சிறுவனை நாயகனாகவும், சிறுமியை நாயகியாகவும் கொண்டு எழுதப்பட்ட நாவல் என்பதால் இதை சிறுவர் இலக்கியம் என்று வகைப்படுத்தலாமா என்கிற குழப்பமும் இடையிடையே வருகிறது. ஆனால், இதற்கு எவ்வித இலக்கிய அந்தஸ்து மயிரும் வேண்டாம் என்று அட்டையிலேயே முத்திரை போட்டு முகத்தில் அறைந்திருக்கிறார் பா.ராகவன். ‘கத புஸ்தகம்’ என்று சிகப்பு முத்திரையிட்டு கழுதைப் படம் போட்ட முகப்பு அட்டை. கமர்சியல் ரைட்டர்களின் வழக்கமான கொணஷ்டை.

உண்மையை சொல்லப் போனால் தீவிர இலக்கியம் என்று சமகாலத்தில் முன்வைக்கப்படும் தீவிர த்ராபைகளை விடவும், அக்கால இளைஞர்களின் பிரச்சினைகளை தீவிரமாகவே அலசியிருக்கக்கூடிய நூல் இது. ஆனால், இதை எழுதியவர் ‘இதெல்லாம் இலக்கியமா?’ என்கிற பாணியில் அசால்டாக இருக்கிறார். சுவாரஸ்யமாக எழுதினால் அது நிச்சயமாக இலக்கியமல்ல என்று அதை எழுதக்கூடிய எழுத்தாளர்களே நம்பக்கூடிய அளவுக்கு தமிழிலக்கியத்தின் நிலைமை இப்படி அபாயகரமாக போகுமென்று டால்ஸ்டாயும், தஸ்தாவேஸ்கியும் கனவில் கூட நினைத்துப் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள்.

வாசிப்பும் இன்பம் தரும் என்பதற்கு இந்நாவல் நல்ல எடுத்துக்காட்டு. இது த்ரில்லர் அல்ல. ஆனால், த்ரில்லருக்கு இணையான வேகம் ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரை இருக்கிறது. பத்திக்கு பத்தி சுவாரஸ்யத்துக்கு குறைவேயில்லை. வாசிப்பின் வழியாக ஒரு ரோலர் கோஸ்டர் ரைடுக்கு தயாராக இருப்பவர்கள் ‘மிஸ்’ பண்ணாதீங்க.
நூல் : கால் கிலோ காதல் அரை கிலோ கனவு
எழுதியவர் : பா.ராகவன்
பக்கங்கள் : 160
விலை : ரூ.80
வெளியீடு : மதி நிலையம்
எண் 2/3, 4வது தெரு, கோபாலபுரம்,
சென்னை – 600 086.
போன் : 28111506
மின்னஞ்சல் : mathinilayambook@gmail.com